Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 15/12/2018 in all areas

  1. 2 points
    The story of how I learned Esperanto has been told countless times before, whether on the Duolingo Esperanto learners' Facebook group or in the 'Brita Esperantisto'. However, for the uninitiated, here's the story. I was a lost, confused teenager who had no life or social skills and began to learn Esperanto due to a break up and wanting to learn a simple language. Unlike most people who were starting at the same time as me, I was always behind, struggling with my learning. However, I persevered and carried on studying, attending events from NOJEF funding to improve my skills. It became a monthly occurrence, requesting NOJEF funding and travelling to somewhere with-in Great Britain, whether England, Scotland or Wales. My level of Esperanto increased as did my social skills, confidence and life skills. This all came to a head when during a Lernu Plu, Tim Morley suggested that I come along with him to Slovakia for an international event called SES, and so, Tim Morley, Anna Langley, Ali Mechan and myself began our two day travel across Europe by car to Slovakia. I was scared, I had never left the country, it was little over a year ago that I had even left my tiny Scottish almost-village in Ayrshire to the big city of Manchester, England. I remember getting to the Euro Tunnel and being scared of the 'border police' and experiencing my ears being blocked from a pressurised environment for my first time. Arriving in France and going to a shop, where the other person couldn't speak English, the confusion of this for me and being shocked that we are driving on the 'wrong' side of the road! The crossing of countries, freely via the Schengen zone, and reaching the autobahn, speeding by at 200km/h! Even being confused by the the 'exit' sign in German, I remember saying, 'wow! All roads seem to run to this place called 'Ausfahrt'. As we arrived at our stop over point in Germany, staying at a stranger's home was apparently normal to Esperanto speakers, but to me, I was freaked out, I couldn't sleep the whole night! In the morning, we carried on our journey towards Slovakia and when we reached Czechia, I was shocked, they are in Europe, but they don't accept Euros?? There was so much to learn. SES was an emotional roller coaster, I was so struck with change, my autistic brain just couldn't cope and I wasn't being the best friend I could with everyone, maybe causing a little drama. SES was amazing though, I learnt so much, I was shocked that I could use this language I thought I'd never be able to speak. The problem with this experience was, that the journey was more valuable to me, than the actual event. It was being with friends, actually having friends, talking to people and understanding things, which, I couldn't grasp before. A few weeks prior to SES, Damon Lord, via Twitter, sent me a link to work in Toulouse in Esperanto. I thought it was cool, but I never could do it! I wasn't good enough. But after talking to my friends and experiencing SES, I thought, hey why not apply to it. So I did. I got my interview with Marion from Esperanto-Kultur-Centro de Tuluzo and I couldn't understand half of what they were saying, the internet was terrible and their computer fan was far too loud. But what did I have to loose, I worked in Tesco (What I lovingly called and still do call, Tescaĉo.) and I hated my job there. So I accepted with little to no knowledge of what I was actually signing up for. It was going to be hard for me though, it took me my whole life to make friends, and I finally had friends in Manchester, Guilherme Fians, Marco Pedroni, Adam Hall, Martin Rue and others, who were all Esperanto speakers. I was scared to give that all up. But somehow I knew, this was the right thing for me to do. Before I left however, I went to one last Lernu and little did I know, the surprise I would receive there.. It was the last day of the Lernu. I was ready to leave, Adam Hall was going to drive me back to Manchester. However, at the end, the lovely Ed Robertson, said they had one last announcement. I was confused. This never normally happens, I wonder what is up. He announces that I am going to France in a weeks. That is nice I thought, but then they pull out this bag full of French learning books. I was in awe and the top of it, they played the tear-jerking video from Ian Carter, telling me, how proud of me everyone is and how I've done so well in facing my disabilities and life. I am crying just writing about it now. I couldn't stop crying, all I thought is, I don't deserve this. I don't deserve this. It was at least £200 worth of French learning material, that all my friends secretly bought me. How they all cared about me. I couldn't deal with it. I just cried and cried and cried. Finally, I felt welcome, I felt loved, I felt as if I fit in. I knew for awhile that I was getting well known, it is a running joke, that I am the 'Fama Sammy Kennedy' (Although, I still do think it is fifama) but that was amazing. Before I left, I met the amazing James DeVoge who lives in Paris but came to Barlaston for the course. He said he would meet me in Paris to get my connection to Toulouse. I was so happy as I was travelling by train to there, due to my massive fear of flights. My life was going somewhere.. The 24th of September 2018, one year to the date, that my longest term girlfriend cheated on me, that started this catalyst of learning Esperanto, I was moving to Toulouse, I packed my suitcase full of everything I needed. I waved my brother goodbye who guested me in his house during my stay in Manchester and so I jumped on my train to London. In London my suitcase broke!! One wheel out of two down. It was only a £35 XL case from Argos and I did massively over-pack it. I arrived at St. Pancras and I got on the Eurostar to Paris. I met a lovely woman on the train, who spoke to me about how much I'll love Toulouse. When in Paris I met James and we swapped to the train station by Metro! (The first time I was ever underground!) I boarded the train to Toulouse and while I was on the train, I received an email from who I thought was going to be my landlord, stating, they weren't going to accept me! I had no clue what I was going to do. The lovely Rikardo and Jeanette (Who created Pasporta Servo) guested me until I could find a place to stay. Toulouse really was the making of me. I had to learn to survive on my own. There was no guidance, there was no support. I learned that everyone had their own life and their own stuff and I couldn't weigh them down with my own problems. I grew up learning that, I had to speak to people about my problems instead of bottling them up, but what I didn't realise was, you can't just talk about nothing but your problems to people. You'll loose friends this way. I made many friends in Toulouse, Elsa, Micheal-Boris, Greta, Flori and Emmanuelle. I became comfortable in my own skin, wearing what I felt comfortable in (Don't judge, kilts are super comfy! Haha) My greatest inspiration and buddy had to Micheal-Boris, he really is like my brother from another Mother, He is loud like me, he is like marmite like me, and he loves his food like me! We went on many adventures together, across Toulouse, we cycled across the city, across Occitanian countryside, we went hiking and we went for meals and drinks at least 2/3 times a week. I honestly love him with all my heart. And I know he loves me too. My work colleagues and I went to JES in Germany for new-years, we went by plane and I was scared, I remember being on the plane before take off, having a panic attack, this lovely kind lady sat next to me, asked if I was okay, I said I am so scared of heights, and flying and I never been on a plane before. She just spoke to me calmly and gently about what was going to happen and just about life to calm me down. Her sweet voice relaxed me so much, that I fell asleep on her!! 😂 Toulouse helped me learn how to have a work ethic, although I didn't do great for a lot of Toulouse, I was learning, and I feel at the end, all pistons were firing. Toulouse gave me so much experience as a person and this was due to Esperanto. Without Esperanto, I wouldn't be the person who I am today. Esperanto speakers are a very welcoming bunch, who always wanted to put me on the right path. Becoming of age via Esperanto, certainly was a unique experience, it has shaped my world view and took me from the little country boy to the internationalist that I am today. From the boy who went to his first Lernu, only knowing how to say Hello and How are you, who was scared of going into shops by himself, cried going on the train for the first time to his first Esperanto event, to the man I am today, who can easily travel via planes, can deal with whatever life throws at him and is finally happy with himself. Esperanto was there every step of the way. I was in a storm and Esperanto was my ship, but now the skies are clear and any dark clouds in the distance, I am no longer scared of but excited for the future adventures I'll encounter. 💖
  2. 2 points
    Finfine ankaŭ mi finlegis la libron. Mi konsentas pri la pli fruaj komentoj de aliaj: La aŭtoro evidente ne sekvas la konsilon de Claude Piron en "la bona linvgo" eviti neologismojn; ofte deSeabra uzas "poezian" vorton anstataŭ pli simplan, mem-evidentan vorton (ekz p11 "poltrono" anstataŭ "malkuraĝulo", p17 "eosto" anstataŭ "oriento"). La gloso (p86) helpas, sed ne sufiĉas. Oni povas supozi ke la pensoj de mortanta homo vagas, kaj la rakonto ja faras tion - ĝi saltas en tempo kaj en loko, kaj ofte estis (por mi) malfacile diveni kie kaj kiam (en la sinsekvo de eventoj) ĉiu nova teksto-bloko sidu. Por mi la kunteksto kaj la rolantoj estis malklaraj, ĝis (finfine) en pp47-53 oni lernas ke la konflikto estas (laŭvorte!) nigra-blanka afero, ke (p49) la "ĉefurbo" estas en afriko sed la "metropolo" estas en eŭropo, ktp. Pro tiuj malfacilaĵoj mi ne ĝuis la libron; mi konsilas homon nur legi ĝin se vi ĝuas lukti kun teksto! (Kaj mi ankaŭ konsilas komenci per p86 tiam pp47-53, antaŭ ol legi de p1 pluen. Mi supozas ke p12 l6 "Aŭ ĉu vi konsideras ... cigaredojn?" estas pres-eraro - ĝi estu aparta alineo, kaj estu inter parol-markoj. La libro estas nekonforme alta (tro por sidi en mia librobretaro), kaj la spino estas presita inversigite, sed tiuj aferoj ne gravas ĉar mi ne emas reteni ĝin en mia Esperanta-librokolekto.
  3. 2 points
    Ho. Mi devis kontroli multajn vortojn. 😊 la libro ŝajnas interesa (kaj mallonga) sed mi ne scias ĉu mi vere ŝatas la rakonton aŭ la stilon. Evidente mi ne jam finis ĝin do estas tro frue por decidi.
  4. 2 points
    Elections for trusteeship were held at today's AGM. All seven candidates were elected. Name (for/against/abstain) Ian Carter (43/5/3) Edmund Grimley Evans (48/0/3) Clare Hunter (50/1/0) Damon Lord (44/3/4) Lajo Miller (42/3/6) Ed Robertson (48/3/0) Richard Smith (45/1/5) Ian Carter was re-elected president of EAB.
  5. 2 points

    16 downloads

    The first lesson of EAB's free taster course. This is a two-page booklet. It gives instructions on where to submit your answers once you've completed it.
  6. 2 points
    Hi Thomas Thanks a lot for your reply. I particularly liked your idea of Esperanto as something you do rather han something you are. Best wishes Frank
  7. 1 point
    Post legado de 'Kredu min, sinjorino!' kaj de 'Fundamenta Krestomatio', (kaj de la bela nova libro 'La Krubalo') finfine mi povas komenci la legadon de 'La Fotoalbumo'. Tamen, ŝajnas ke la unuaj 25 paĝoj ne estas legindaj.. do eble mi legos ekde paĝo 26. 😉
  8. 1 point
    Trevor Steele ne sekvas la konsilon komenci "en la mezo de aferoj". Mi trovis, ke en "La fotoalbumo" nenio interesa okazas ĝis pago 25. Sed ekde tie la teksto estas interesa. Mi legis jam trionon de la libro (la unua volumo). Kompreneble la fotoalbuma strukturo ne ebligas facile komenci en la mezo de aferoj.
  9. 1 point
    It's an honour to know you, Sammy!
  10. 1 point
    Se iu serĉas legaĵojn, sed ŝatas resti ĉe ekrano: https://eo.wikipedia.org/wiki/Esperanto-blogo (Mi ĵus finlegis la libron "La tago kiam Jesuo perfidis Judason" kaj ne tre entuziasmis.)
  11. 1 point
    Mian vi vidos ĉe eBay. Ĝi kuŝas kun la skatoloj, kiujn mi alportos al Esperanto-Domo post du tagoj.
  12. 1 point
    Mi antaŭvidas kelkajn ekzemplerojn de 'Ĉu vi konas....' sur la tablo de 'brokantaj libroj' dum la venonta Brita kongreso...
  13. 1 point
    Mi legis aliajn librojn de Trevor Steele kiu, laŭ mia opinio, estas bona aŭtoro kiu verkas klare kaj legeble. Pri Serĝi Elgo kaj Abel Montague mi havas nenian sperton. Tamen, el la tri elektoj, "La fotoalbumo vol 1" estas la plej dika ... eble 366 paĝoj estos tro por trakti "dum novembo". Sed la aŭtoro organizis ĝin en mallongaj ĉapitroj (unu po foto), do eblas dividi ĝin en manĝeblaj pecoj.
  14. 1 point
    Jes, ankaŭ por mi, forĵeti libron estas la plej lasta paŝo, kiun mi nur faras, se mi ne tute povas trovi novaj hejmon por ĝi. Kiam temas pri nebezonataj Esperanto-libroj, mi simple portas tiujn al la Brita kongreso, kaj metas ilin sur la "brokantaj libroj" tablo - tiam se iu ja aĉetas, EAB profitas iomete, kaj la libro ja havas novan hejmon. (La risko estas ke post la fino de la kongreso, Viv devos forporti pliajn brokantajn librojn ol ŝi kunportis!) - Vilĉjo
  15. 1 point
    We're delighted to announce that EAB has published an Esperanto version of The Gruffalo, a world-famous story for children young and not-so-young which has sold over 14 million copies worldwide! As the exclusive world provider of La Krubalo, as he's known in Esperanto, you won't be able to get hold of a copy from anywhere before we send them out. We'll be doing this on December 2nd, so feel free to pre-order now at the special price of £5 (RRP = £7) to get your hands on a copy at the start of December. We're not imposing limits on sales, so if you want to save Santa Claus the trouble of thinking of presents for members in your family, but as many copies as you want! Please feel free to share La Krubalo's site on social media. This is a great chance to show Esperanto to the world!
  16. 1 point
    Mi finlegis ĝin, kaj daŭre ne komprenas, kiu kiuas, kio okazas ktp. Mi povas aserti, ke tiu ĉu libro ŝajne estas la plej malbona originala verko en Esperanto, kiun mi iam ajn finlegis. (Plurajn mi komencis, sed ne finis. Tiel mi estus farinta ankaŭ kun tiu ĉi, se mi ne estus membro de nia grupo!)
  17. 1 point
    @Vilĉjo Walker kaj @Tim, vi ambaŭ diras, ke vi ne intencas aŭ emas konservi la libron... Do, jes... ankaŭ mi ne havis la plej altan opinion pri la libro. Tamen, mi tute ne povas forĵeti ĝin. Mi tute ne kapablas fari tion! Temas pri libro. Ĉu vi aŭdis min? L-I-B-R-O. Mi ne kapablas forĵeti librojn. 🙂
  18. 1 point
    Kiel vi scias, @Tim, mi nun finis la legadon de la libro. Mi povas konfirmi, ke eĉ leginte la tutan rakonton, oni ne ricevas sufiĉe kompletan priskribon de la ĉefroluloj, de la interagoj, de la eventoj, de la intrigo. Fakte, eble jen la problemo: mankas (sufiĉe bona) intrigo. Nur unu fina demando elstaras por mi..
  19. 1 point
    This fantastic course will print onto two sheets of a4 and gives the basics for speaking the entire language in present tense. Only 8 verbs are introduced at this stage but, really that's not the point. Why did I not learn this earlier, it's great!
  20. 1 point
    Mi alvenis al paĝo 9. Jam ĝenis min 'paseo' en 'Oni provis imagi la paseon'. Kial ne 'pasintaĵon/kio okazis/la fonon'? Persone mi ne povus subteni la uzon de 'aliel'. Tio tute haltigis la legadon. Mi ne kontraŭas, ke oni aldonu finaĵojn al la tabelvortoj (tiea, tiama, kiuj, kiu kiuas), sed tabelvortajn finaĵojn oni male ne aldonu al aliaj vortoj. Jam 'alio' kaj 'alia' havas proprajn signifojn, kaj se 'aliel' oni permesas, kial ne 'Mi vidis Times libron'?
  21. 1 point
    Mi konsentas. Kelkfoje verkistoj ludas la ludon "Mi konas vorton, kiun vi ne konas", tiel uzante vorton, kiun fakte preskaŭ neniu konas. PS Dankon pro la sciigo pri la glosaro. 🙂
  22. 1 point
    Same pri tiuj ĉi vortoj. Mi devis kontroli kelkajn vortojn, ekzemple senjori (p8). Leginte la difinon, mi facile rekonas la francan radikon. Ĉu estas bona ideo uzi jaman vorton apenaŭ konatan, kaj tiel devigi eĉ spertajn legantojn iri al vortaro? Mi ne certas.
  23. 1 point
    Troviĝas glosaro en la lastaj paĝoj. Tiu ĉi ŝajnas al mi tute nenecesa vorto prenita el la franca. Oni povus uzi jaman vorton por klarigi la saman signifon, ĉu ne?
  24. 1 point
    Saluton al ĉiuj. Mi intencis aĉeti la legotan libron, Ĉu Vi Konas Blaise Cendrars, sed bedaŭrinde, ĝi ne plu haveblas de EAB - ĉu EAB ankoraŭ atendas novan stokon de tiu libro? Aŭ ĉu mi mendu rekte de UEA?
  25. 1 point
    I agree with Rico - let's aim to read certain parts of the book at around same time (or - in time for an agreed deadline). Otherwise, it will be difficult to discuss topics/events which only some of us have read about, and there's a risk of the discussion giving away "spoilers" to the folks who haven't got that far yet. - Vilĉjo
  26. 1 point
    That font may be usable for Esperanto with modern software, but would it be usable for Esperanto with Quark 5? Almost certainly not, I would presume. You would presumably need to modify it, replacing some Latin-1 characters with the Esperanto characters. That modification is probably not hard to do, when you know how; I think I may have done something like that myself, a long time ago. The number of people interesting in modifying fonts to use them with pre-Unicode software has probably rather dwindled. You may need some kind of computer archaeologist for this!
  27. 1 point
    I don't know anything about Quark, but it might be a mistake to use an "Esperanto" font. Esperanto's characters are included in WGL4 (a standard set of about 656 characters), so any modern high-quality font is likely to include them. If a font was specially designed for Esperanto then it's probably a pre-Unicode font that puts the Esperanto characters in a non-standard place, probably instead of some Latin-1 characters. If you find where they are then you might be able to use them, getting the text to look right, but don't expect copy and paste to work. You're probably better off using some modern font that includes WGL4. Edit: Of course, Quark 5 predates Unicode! In that case, try copy-pasting some Latin-1 characters to see if any of them is replaced by an Esperanto letter. Here's U+00A1 to U+00FF for you (hoping it won't cause this crappy JavaScript editor to crash): ¡¢£¤¥¦§¨©ª«¬­®¯°±²³´µ¶·¸¹º»¼½¾¿ÀÁÂÃÄÅÆÇÈÉÊËÌÍÎÏÐÑÒÓÔÕÖ×ØÙÚÛÜÝÞßàáâãäåæçèéêëìíîïðñòóôõö÷øùúûüýþÿ
  28. 1 point
    3 aferoj mi neniam forgesos pri la kunkongreso! 1.) la blankaj klifoj de dovero. Kiel brito, ni ĉiam aŭdas pri la klifoj kiam ni estas infanoj, ke la romanoj vidis ĝin ĉe Francujo (aŭ je tiu tempo Gaŭlujo) kaj komencis invadi. Sed mi neniam imagus ke ili estas tiom bela. Mi piediris tra ĝi kun nova amikino Penny kaj tiom bela. Mi loĝis en ĉemara vilaĝo en Skotujo kaj la odoro de la maro memoris min pri mia infaneco. 2.) La prelegoj de Bertilo. Dum mia unua brita kongreso, laŭ mi la prelegoj ne estis tiom interesa sed ĉi jare! Ŭaŭ. Du prelegoj de Berio kaj kompreneble pri gramatiko. Mi lernis multe pri la historio de Esperantaj vortoj kaj estas tre interesa por lerni ke nian lingvon evoluis kaj montras ke ĝi vere estas vera lingvo. 3.) la novaj (kaj malnovaj) geamikoj! Kiam ni alvenis (kaj kompreneble kiel skoto, mi alvenis kilte) multaj homoj venis al mi kaj diris ah ! La fama Sammy Kennedy. Honeste, mi ne scias kial mi estas fama sed almenaŭ mi ne estas fifama (aŭ eble mi ja estas kaj ne scias haha) sed estas tre bona vidi Tim Owen kaj Claire Hunter denove, mi tre respektas ilijn pro ĉiuj agoj de brita Esperantujo ! Ankaŭ por vidi Ed Robertson denove, mia skota amiko ! Kaj mi vidis James DeVoge tre bonkora amiko kiu helpis min trairi parison kiam mi transloĝiĝis al tuluzo. Sed ankaŭ estas la novaj amikoj, kiel Penny Bryant kaj Elis Reed. Ili estas tre bonaj homoj kaj ankaŭ Elis ŝoforis min al Kambriĝo por vidi mian amikon Tim Morley. Mi tre ĝuis mian duan britan kongreson kaj longe vivu ĝin! Mi certe iros al la venonta!
  29. 1 point
    Jen bagatela komento pri legebleco: en paĝoj 32 tra 34, estis malfacile (por mi) legi (en la papera eldono) la maldikan hel-purpuran tekston sur hel-purpura fono. Necesis forta lumo kaj fortaj okulvitroj! Ĉu en venontaj numeroj, vi bonvolu uzi pli kontrastajn kolorojn por la teksto - precipe kiam temas pri maldika teksto sur bilda/grafikaĵa/kolora fono?
  30. 1 point
    Nedankinde. Mi esperas eldonigi post du monatoj tutan libron pri la frua historio de Esperanto en Britio.
  31. 1 point
    Ne gravas kian Tim vi havos.. vi multe lernos kaj multe amuzos vin ĉiaokaze. 🙂
  32. 1 point
    After a successful Lernu and Lernu Plu at the end of March, we've set up another session, this time in June! Anna Lowenstein (Lernu) and Harry Barron (Lernu Plu) will be at EAB's headquarters leading FREE sessions on June 15-16. Both are very experienced teachers and are in regular contact with new learners. You're in good hands! Details
  33. 1 point

    Version 1

    8 downloads

    Update 85 from April 2019
  34. 1 point
    English. I did French to A-level (age 18) and German as part of my degree. I wouldn't say that I can speak either of them, but I can watch German TV and get almost every word, and I can communicate in German if I have to, but always painfully aware of how many mistakes I am making. I started when I was about 15, but only really made a serious effort when I turned 18 and joined JEB (the young-adult wing of EAB). I was interested in the idea of a constructed language and how that might work. But mostly because I don't really have the patience to learn all the hundreds of little rules and endings and so on that you need to really master another language. I can remember a time in my first year of uni where I got back an essay I'd written in German that was covered in red ink with all my little mistakes - although the meaning was clear, a good proportion of the endings and articles were wrong. On the very same day, I'd asked @Tim to help me with something I'd written in Esperanto, and his response was something along the lines of "you made one mistake here, and this part could be worded more eloquently, but otherwise it's pretty much perfect". I have a good collection of Esperanto music, which includes some of my favourite albums - so they get listened to a lot, and I go to a local meetup once a month. I have a few friends that I chat to online in Esperanto sometimes. Otherwise, not a huge amount. My knowledge is pretty good, but I often stumble over my words when I speak - nothing that wouldn't be fixed by a few weeks' regular practise. I don't have the feeling of being self conscious about making mistakes in every single sentence like I do in German. It's mostly a niche hobby, and is likely to stay that way. The main incentives that people have to learn a foreign language (economic, romantic, etc) don't really apply to Esperanto, so it's really only people with an interest in languages for their own sake who learn it. Esperanto is an international language, by multiple definitions. English is also an international language, by some (but not all) of the same definitions and by some other definitions too. That it is a successful general-purpose constructed language. By successful I don't mean that it achieved whatever lofty goals its early speakers may have had for it, but that it has a sizeable community. Something like Pandunia doesn't really have a community beyond its own official groups. The only other constructed language that I might consider "successful" by that definition is toki pona, but that isn't a "fully-fledged" general-purpose language in the same way. No. It's just a hobby: something I do, not something I am.
  35. 1 point
    Have you never been to an Esperanto event abroad? We'd like to help you take those first steps and are offering £200 towards your costs to participate in Somera Esperanto-Studado in Slovakia. It's an an event from July 12 to 20 and encompasses a mix of classroom activities (for all levels), tourism, and socialising -- all in Esperanto, of course! Details about our scheme
  36. 1 point
    https://esperanto.org.uk/find-esperanto-speakers/
  37. 1 point

    Version 1.0.0

    15 downloads

    Update 84 from January 2019
  38. 1 point
    Feliĉan Novjaron (por morgaŭ) al ĉiuj. Mi faras kalendaron por 2019, skribitan en Esperanto. Ĝi inkluzas etikedojn por la specialaj tagoj, kaj la festotagoj en Britio, inkluzive de malsamecoj en Anglio kaj Kimrio, Skotlando, kaj Nord-Irlando. Espereble, mi ne eraris ie, sed se mi faris, bonvole sciigu min. Elŝutu ĉi tie.
  39. 1 point
    Mi ne konis tion; ŝajnas interese. Mi vizitos.
  40. 1 point
    Dankon pro viaj afablaj vortoj. Via komento pri la uzado de "Skatola Tago" estas tute komprenebla. Mi volis inkluzivi plurajn internaciajn tagojn k.t.p. Tamen, por tiuj tagoj, kiuj estas publikferioj en Britio mi uzis tradukon de ĝia oficiala nomo (kie konvena). Plue, ĉirkaŭ Kristnasko ekzistas multaj tradicioj en ĉiu lando, do mi ne povas skribi ĉion tie.
  41. 1 point
    until
    A FREE session for total new people who have learned a bit of Esperanto, who have maybe completed a course or two, and who want to improve. The course takes place at EAB's headquarters and is led by Chris Lewis. This course is perfect for people who have a reasonable understanding of Esperanto but who haven't had much if any opportunity to speak it out loud or meet other learners. Chris Lewis started learning Esperanto himself around only three years ago. He's since progressed through all of EAB's courses as a student and is certified at C1 level in the language. Last year he made his debut at our annual conference, leading a workshop on a sometimes tricky part of Esperanto. Details and sign-up form.
  42. 1 point
    until
    A FREE session for total new beginners learners at EAB's headquarters, led by Maurizio Giacometto. This course is perfect for people who have only done a little bit of Esperanto but who haven't necessarily finished a course. It's not been that long since Maurizio was a beginner himself and now he is the editor of EAB's newsletter and is certified at C1 level, so you'll be in good hands from somebody who knows very well what it's like to take your first steps into Esperanto. Details and sign-up form.
  43. 1 point
  44. 1 point
    Birmingham with its thousands of small workshops practising a wide variety of specialised and highly skilled trades, encouraged exceptional levels of creativity and innovation and provided a diverse and resilient economic base for industrial prosperity. Its resulting high level of social mobility also fostered a culture of broad-based political radicalism, which under leaders from Thomas Attwood to Joseph Chamberlain was to give it a political influence unparalleled in Britain outside London, and a key role in the development of British democracy. It is perhaps unsurprising that the new planned language Esperanto attacted adepts here. 1903: Frederic William Hipsley, Fernleigh, Highbridge road, Wylde Green, Nr Birmingham Anglujo 1903: Francis Henry Potts, 4 Handsworth Wood Road, Birmingham Anglujo 1903: Adolf Schlichter, 300 Belgrave Road, Birmingham, Anglujo 1903: Thomas E. Woodward, 123 Hockley str., Birmingham Anglujo 1904: W. Arthur Williams, 6 Anderson Road, Erdington, Birmingham Anglujo 1904: Eric E. Westbury, 60 Bournbank road, Selly Oak, Birmingham Anglujo 1904: H. E. White, Teneriffe, Forest road, Moseley, Birmingham, Anglujo 1905: F-ino (=Miss) E. Mary Edwards. 3 Lloyd St., Small Heath, Birmingham Anglujo 1905: A. Palmer-Jones, 249 Aston Lane, Perry Barr, Birmingham, Anglujo 1905: W. H. Thos. Partridge, "Elsimre" Grove Lane, Handsworth BIRMINGHAM Anglujo 1906: Joseph H. Dixon, The Hermitage, Four Oaks , Birmingham Anglujo 1906: F-ino (=Miss) Mary G. Clarke, 17 Strensham Road Birmingham Anglujo 1906: G. Arncliffe Percival, 127 Westminster Road, Birchfield, Birmingham Anglujo 1906: W. C. Amery, 9 Temple Street, Birmingham, Anglujo 1906: William E. Turner, 261 Ickneild St, Hockley, Birmingham Anglujo 1906: F-ino (=Miss) Emily Cattell, 11 Wood St, Ladywood, Birmingham Anglujo 1906: J. J. Shield, 20 High Street, Birmingham, Anglujo 1906: W. T. Fennell, 42 Stockfield Rd, Tysley, Birmingham, Anglujo 1906: David Aughtie, 41 Ettington Rd, Birmingham, Anglujo 1906: P. Stanley Beaufort, The Studio, Easy Row, Birmingham, Anglujo 1906: Vivian Erwood Robson, 111 Park Road, Aston, Nr. Birmingham Anglujo 1906: Daniel J. O'Sullivan, Ivy Bank, 19 Brougham Street, Handsworth, Birmingham, Anglujo 1906: E. H. Moreton, 20 Murdock Road, Handsworth, Birmingham, Anglujo 1906: S. W. Keyte, "Fairfield" Eastern Road, Selly Park, Birmingham, Anglujo 1906: James G. Beauchamp, 270 Tiverton Rd, Selly Oak, Birmingham, Anglujo 1906: H. Grant, 5 Elvetham Road, Edgbaston, Birmingham Anglujo 1907: J. W. Ord, 131 Hubert Road Bournbrook (apud Birmingham), Anglujo 1907: N. M. Bloore, 150 Pershore Street, Kings Norton, Birmingham, Anglujo 1907: D. W. M. Hall, 270 Tiverton Road, Selly Oak, Birmingham, Anglujo 1907: Wilfrid Owen, Oscott College, Birmingham Anglujo 1907: J. O. Wall, Oscott College, Birmingham Anglujo 1907: W. H. Garbutt, 3 Weatheroak Road, Sparkhill, Birmingham Anglujo 1907: H. A. Brown, Mountfield, Chantry Rd, Moseley, Birmingham Anglujo 1907: Harry T. Hall, 208 Pershore Rd, Stirchley, Birmingham Anglujo 1907: E. B. Walker, Christchurch Vicarage, Summerfield. Birmingham Anglujo 1907: Howard Durnell, 52 Newton Road, Sparkhill, Birmingham Anglujo. 1907: T. K. Yang, 32, Salisbury Bd., Hadworth, Birmingham Anglujo 1907: T. J. Perry, 21 Mansen Road, Sparkhill, Birmingham Anglujo 1907: Fino (=Miss) H. L. Robins, 48 Esmé Road, Sparkhill, Birmingham, Anglujo 1907: A. Watton, 227 Nineveh Road, Birmingham Anglujo 1908: A. N. Lloyd, St Ambrose Vicarage, Birmingham. Anglujo 1908: D. Derrington, Tufa Mount, Sth. Yardley, Birmingham, Anglujo.. Not much is known to me about many of those listed, although some are to be found in post office directories. A striking exception is Frederic William Hipsley. He was an Esperantist and civil engineer born in 1876 in London. In the 1911 census he is describes as a “land surveyor sewage disposal”. He was a lifelong member of the international body Universala Esperanto-Asocio (founded in 1908), a secretary of Birmingham Esperanto Society, secretary and later president of the Midlands Esperanto Federation. According to Ancestry.com he died in 1959. As a Quaker and therefore a Conscientious Objector, he served in the Friends' Ambulance Unit during the First World War. He translated a number of devotional texts from English into Esperanto. Hipsley was the translator of “O Love That Wilt Not Let Me Go” (Ho Am', tenanta min konstante) into Esperanto. Francis Henry Potts (born abt 1864), the son of a solicitor, was a commercial clerk at the time of the 1901 census. Adolf Schlichter was born about 1854 in Germany and died in 1913. He was a Manufacturers' Agent in the 1890 and 1892 Kelly´s Directory of Birmingham. He is described as a “Traveller” in the 1913 Kelly´s Directory of Birmingham. Arthur Lloyd was curate-in-charge of St. Mary & St. Ambrose from 1891 to 1915. This church was a daughter parish to St Bartholomew's Church, Edgbaston. The D. Derrington listed was, I believe, Edwin David Derrington (1887-1968). In 1911 he was an assistant at builder’s merchant in his father's business. W. T. Fennell (1873 – 1928) was described as “strip caster German silver” in 1901, while David Aughtie (1877-1968) was a schoolmaster. William Samuel Keyte (1875 – 1947) was a solicitor’s clerk. WE can trace the travels of Norman Margetts Bloore (1879 - 1955) to Canada where he is described as a theological student, as a chef in the Canada Census of 1911. He then moved south to the United States, where he was employed by the Salvation Army as a book keeper and then as a minister. James George Beauchamp (1877 – 1955) was describes as a “gun barrel filer” in 1901. Clearly those interested in the language, although spread over the city, came together from time to time. According to an inside cover of The British Esperantist magazine for 1908 an Esperanto Society in Birmingham had been founded in September 1906. Its secretary in 1908 was W.E. Turner of 6 Monument Road and the President is listed as P. Galloway. The Birmingham Esperantists succeeded in meeting throughout the First World War.
  45. 1 point
    The names and addresses of early speakers of Esperanto in Aberdeen, with their registration numbers are as follows in the Adresaro de Esperantistoj (collection of addresses of Esperantists) of January 1904 to January 1905 (Series XXV). With the exception of the first named, all of the following are listed in Aberdeen, Anglujo, i.e. England! (Addresses elsewhere in Scotland are correctly assigned to “Skotlando”). The number given is a unique one for each individual. Indeed, early users of the language frequently signed articles with that number alone, knowing that anyone wanting to contact them could easily find their address in the Adresaro. Here are the names of those Aberdeen pioneers of over a century ago: 9930 Hugh G. Ross (M.A.), 8 Thomson Street 10406 Joseph Bisset, Engineer, 14 Roslin Terrace 10407 A. Christen, Bel Air, King’s Gate 10408 David A. Duff, Clerk, 23 Thistle Street 10409 John Durward, Rookseller (sic), 5 Upperkirksgate 10410 Mrs C. Farquharson Kennedy 10411 Walter Laing, Clerk, 30 Union Street 10412 John Macdonald, 216 Union Street 10413 George A. Miller, 18 Mile End Avenue 10414 Won (?) G. Robertson, 27 Wallfield Crescent 10415 S. Rose Donaldson, Advocate, 259 Union Street 10461 George Michie, Craigton Cottage, Peterculter 10462 James Robertson, Craigton Cottage, Culter 10463 George Skinner, 40 Devonshire Road 10464 W.G. Smith, 72 Whitehall Road 10465 George Wallace, 98 Bonnymuir Place 10466 Alexander A. Watt, 84 Leslie Terrace 10475 René de Blanchaud, 160 Midstocket Road 10476 Alda de Blanchaud, Viewbank, Midstocket Road 10477 W. Edmund Bell, 24 St Swithin Street 10478 Mrs W. Bell, 24 St Swithin Street 10479 William Kemp, (? c/o) A. Booth, 48 Elmbank Terrace 10480 Robert Brown, 31 Rubislaw Den South 10481 W. Copeland, 49 Garden Place 10482 Miss R.F. Craigmile, 5 Strawberry Bank 10483 Miss B. Craigmile, 5 Strawberry Bank 10484 E.L. Duncan, 33 Hamilton Place 10485 Miss A.H. Grant, Rowan Cottage, Powis Terrace 10486 S.C. Howard, 67 Beaconsfield Place 10487 Dr A. Dalziel Keith, 53 Desswood Place 10488 George Laing, Cults 10489 A. H. Macandrew, Vinery Lodge, Cults 10490 John Milne, 109 Union Grove 10491 James Milne, 9 North Silver Street 10492 W. Todd Moffatt, 68 Forest Road 10493 J.M. Morrison, Grammar School 10494 Alexander Rodger, 165 Forest Avenue 10495 Mary I. Sheret, 78 Powis Place 10535 G.A. Simpson, 14 Belvidere Street 10536 John Smith, 211 Union Street 10537 Alfred J. Tongh, 33 Street (sic) 11278 F-ino Forrest, Ludgreharn, Longside, Skoptlando 12472 G.M. Mackenzie, 28 Albyn Place 13417 Andew Craig, (apotekisto kaj drogsto) (=apothecary and druggist), 210 Gallowgate According to the inside cover (p.ii) of The British Esperantist magazine for January 1905, an Esperanto Society in Aberdeen had been founded in October 1904. Its Secretary is given as Mr Donaldson S. Rose of 259 Union Street, Aberdeen, and the President is listed as A. Christen Esq. In the list of affiliated groups in 1907 (see The British Esperantist, vol. III, title page) Aberdeen is not listed, either because it had ceased to meet or because it had chosen not to affiliate to the British Esperanto Association. Only in January 1919 does an affiliated Esperanto group appear again in the The British Esperantist for that month. The secretary in that year was Miss Annie, L. Burgess, c/o Mrs Christopher, 30 Mid-Stocket Road. The meeting venue is given as Training Centre, Charlotte Street. The group met on a Friday fortnightly at 8 pm. In 1921 the secretary is given as Miss M. Campbell, 34a Skene Square. In 1923 the Secretary is given as Miss M.D. Thomson, 6 Orchard Lane. The number of Esperanto speakers registered in Aberdeen is disproportionately large compared to Edinburgh and Glasgow. Can anyone account for this sudden outbreak of internationalism in Aberdeen? One can speculste that the appearance of articles about Volapük in two local newspapers in 1888 and 1889 had prepared the ground. Bill Chapman
  46. 1 point
    En antaŭa numero de Esperanto en Skotlando mi uzis la vorton “kabeiĝis”, sen klarigi al la legantoj kion ĝi signifas. Amiko retpoŝtis al mi kaj plendis: “se vi uzas vortojn kiel kabeiĝi, mi kabeiĝos”. Mi pardonpetas al nia amiko pro mia uzo de tiu vorto senaverte, kaj por tiuj kiuj ne estas familiaraj kun Kabe, kaj la verboj “kabei” aŭ “kabeiĝi” kreitaj “honore” al li, mi volas skizi ĉi tie la atingaĵojn de Kabe, kaj laŭ mia eblo, la originon de la vortoj, kiuj aludas al lia ŝajne subita forlaso de la Esperanto-movado en 1911, kaj signifas do “fari kiel Kabe”. Kazimierz Bein (1872-1959) Kazimierz Bein (lia pseŭdonimo, Kabe, venis de la komencaj literoj de liaj nomoj) naskiĝis en 1872 en la urbeto Sierzno apud Lodz en la nuna Pollando, tiam parto de la carisma Rusa Imperio. Lia patro Aleksander en 1863 partoprenis la malsukcesan Januaran Insurekcion por la sendependiĝo de Pollando. Kazimierz kiel studento en 1891 ankaŭ aktivis en la kontraŭcarisma movado. Pro sia konspirado, la juna Bein, same kiel lia patro, estis arestita, kaj kiel puno estis ekzilita al Civinsk, apud Ekaterinburg en Ruslando mem, kien ankaŭ ekziliĝis la patro Aleksander preskaŭ 30 jarojn antaŭe. (Kazimierz Bein denove en 1944 estis aktivonta en la Varsovia Insurekcio kontraŭ la nazia armeo.) Post la punrestado, Kazimierz decidis resti en la proksima urbo Kazan’, kaj studi en la universitato tie. Diplomiĝinte pri okulkuracado, li revenis en 1900 al Varsovio kaj ekposedis postenon en la medicina instituto pri tiu fako. En 1903 li esperantistiĝis, sed tio ne estis lia unua sperto pri Esperanto. En 1887, kiel lernejano, li jam aŭdis pri la lingvo, kiam kolego lia aĉetis la unuan lemolibron. Kune, Bein kaj la aliaj knaboj mokis la lingvon, kaj precipe kelkajn sufiksojn kiujn ili trovis maldecaj! Kabe poste diris ke li fakte trovis la versaĵojn en la libro “ĉarmaj”, kaj li eĉ “en sonĝo princinon vidis”! (Aludo al la teksto de unu el la poemoj de Zamenhof, traduko de Heinrich Heine.) Ĉiaokaze li kiel knabo ne plu interesiĝis pri la lingvo. Tamen 16 jarojn poste li ree interesiĝis kaj demandis al si pri kiu estas tiu D-ro Zamenhof, okulisto en Varsovio kiel li, kiu ekis lingvon. Li ricevis de amiko kelke da materialo, kaj post pluraj horoj da studado, li libere komprenis ĉiajn esperantajn tekstojn, sen helpo de vortaro, eĉ. Tiel komenciĝis 7 jaroj da forta kaj sindona laborego por Esperanto. Kabe tradukis literaturaĵojn el pluraj lingvoj kaj verkis kaj faris aliajn kontribuojn al la Esperanto-movado dum eble 4-5 horoj ĉiutage, kaj lia lasta granda verko estis la Vortaro de Esperanto, en kiu unuafoje ĉiu esperanta vorto estis difinita en Esperanto, tiel formiĝanta la bazon por la pli postaj Plena Vortaro kaj Plena Ilustrita Vortaro. Kabe ĉiam estis sia propra persono kun propraj sintenoj kaj ideoj. Kontraŭ la harfendemo kaj pezaj stilaj konsiloj de Louis de Beaufront, la estonta idisto kiu tiam ludis gravan rolon kiel lingva konsilanto en la Esperanto-movado, Kabe instinkte evitis nenecesajn afiksojn kaj kunmetitajn formojn. Pli poste, tia sama sinteno pri “neceso kaj sufiĉo” estos konscie proponata de Rene de Saussure, kaj entuziasme aprobata de la esperantistaro, liberiĝinta post 1907 desub la morta mano de la stila influo de de Beaufront. Bein plejparte ne verkis originalaĵojn, pro sia konvinko ke la lingvo multe pli profitas el la traduklaboro, ĉar per tio la tradukanto ne povas eviti malfacilaĵojn, kaj devas trovi por ili la plej taugan esprimmanieron. Kabe opiniis ke “por havi bonan stilon, nepre estas necese koni minimume tri diversajn lingvojn, al si malparencajn”, kaj ke por la simpleco de sia stilo li dankis al sia rusa instruisto, kiu ne toleris du akcesorajn frazojn sinsekve. Kabe ankaŭ ne ĝoje toleris idiotojn. Laciĝante pri la ĉiama propagandado ke tiu aŭ alia grupo de homoj “devus lemi Esperanton” por solvi la problemojn de la mondo, kiun li aŭdis de personoj kiuj mem ne bone regas Esperanton, li rebatis en 1906 “Esperanton plej necese devas lemi la Esperantistoj mem!” Nuntempe mi supozas, ke tiajn homojn kiujn li kritikis ni hodiaŭ nomus “fluŝaj” (flua + fuŝa = fluŝa), sed finfine Esperanto estas komunikilo, ne konkurso. Perfektemo, jes; eĉ aroganto, foje, jes, absolute; sed ofte ankaŭ honesta realismo; tiaj estis liaj trajtoj. Vortaro de Esperanto: Apogeo de la verkaro de Kabe En 1911, Kazimierz Bein forlasis la E-movadon. Li simple malaperis de la publika okulo. Lia foresto apenaŭ estis menciata en la esperanta gazetaro. En sekvantaj jardekoj lia rezigno, pro manko de informo, akiris enigman karakteron. En poemo de Kalman Kalocsay, estis demandite “Kia mister-malica forto / Vin povis preni de ni rabe?” (“Rimportretoj”, 1931). Li apenaŭ povis scii, car tute mankis detaloj. En la pionira tempo kun la tiamaj grandiozaj esperoj estis nekompreneble, ke iu tiel grava gvidanta personaĵo simple senaverte foriru. Ĝi estis taksata preskaŭ kiel perfido, kaj en la tiama etoso oni simple ne diskutis tiajn aferojn, kaj precipe ne publike. En la verkoj “Historio de la Lingvo Esperanto” (1927) kaj “Vivo de Zamenhof” (1920) de Edmond Privat, la fakto ke Kabe rezignis pri la E- movado simple ne aperas, malgraŭ lia alta rango en la organizo (vicprezidanto de la Lingva Komitato) kaj lia eminento en la lingvo. Pli poste, Marjorie Boulton en sia biografio de Zamenhof (“Zamenhof: Creator of Esperanto”, 1960) mencietas la kontribuon de Bein, sed brosas sub la tapiŝon iajn pravigojn aŭ kialojn rezigni kiel “verŝajne ... privataj”. Do, kial Kabe kabeis? Unu ŝlosilo al pli bona kompreno de la fono malantaŭ tiu evento estas eble trovebla en intervjuo kun li kiun faris en 1931 Jean Forge (pseŭdonimo de la verkisto Jan Fethke). Kabe en 1931 ne bedaŭris sian rezignon. Li diris “Mi ne estas plu Esperantisto ... eĉ mi havas ideojn tute nefavorajn al Esperanto”. Sed pri ĝuste kiuj tiuj nefavoraj ideoj estis, oni devas legi inter la linioj, ĉar Fethke ne volonte enlasas nin en sian konfidencon, montrante la tiaman nervozecon pri ia informo potenciale nefavora al la lingvo. Fethke diras, ke el la duhora diskutado pri lingvaj demandoj, kiu zumis en la oreloj post la intervjuo, li “bedaŭrinde ne povas ... citi”. Kia domaĝo por la nunaj historiistoj! Buŝumetoj tamen eskapas: “Esperanto ne progresas ... ili restas la samaj, kvazaŭ mi forlasus hieraŭ Esperanton; nenio ŝanĝiĝis, ili parolas, paroladas, paroladas ĉiam la samon, ĉiam la samon ... la esperantistoj, jes ili havas multajn mankojn”. Kaj reen al la muelado de la temo de 1906: “antaŭ ĉio, ili ne scias sian lingvon!” Kaj, pli hereze, la sinteno kiun Fethke resumas kiel sekve: “lam venos, li pensas, nova geniulo, kiu kreos la veran solvon de la lingvo-problemo. Esperanto ja ne estas tiu ĉi solvo. Eble ĝi ... venos baldaŭ, eble post 100 jaroj”. Bedaŭrinde mankas detaloj pri ia eventuala pravigo en la vortoj de Kabe mem. Ĉu, laŭ la opinio de Kabe, la lingvo mem kulpas pri la “malprogreso” de Esperanto? Kabe certe iam volis reformi Esperanton. En skizo pri Esperanto-literaturo en 1956, Vlastimil Novobilsky citas el iuj rememoroj de Kabe kies fonto tamen evitis nian esploradon: “Mi venis al la firma konkludo, ke diversaj reformoj estas neeviteblaj en Esperanto kaj mi prezentis miajn proponojn al la Doktoro. Kun miro mi konstatis, ke li ne estas ravita kaj ke li ne volas akcepti ilin. ‘Terura konservativulo’, pensis mi, ‘mine plu diskutos kun li pri la reformoj; baldaŭ li komprenos sian eraron, kaj bedaŭros, ke li ne adoptis pli frue miajn proponojn’.” Novobilsky diras “ĉi tiuj vortoj [de Kabe] estis skribitaj en la jaro 1909”. Do, ĉu Kabe rezignis pri Esperanto pro sia reformemo? Laŭ la artikolo de Novobilsky, tio estas la implico. Miaopinie tio eble ne estis la sola aŭ unua afero en lia menso. En la rememoroj cititaj de Novobilsky, Kabe diras, parolante pri tiu okazaĵo kiam li proponis reformojn al Zamenhof, ke li faris tion “tradukinte du rakontetojn”. Oni povas do supozi ke tiu okazaĵo estis pasinta okazaĵo jam en 1905-6, post liaj tradukoj de “La fundo de l’ mizero” (1904) kaj “La interrompita kanto” (1905), kaj antaŭ “Pola Antologio” (1906). Ne nepre temas do pri aktuala opinio de 1909, do eble reformo ne estis la plej aktuala disputtemo por Kabe kiam li forlasis la movadon en 1911. Dermod Quirke aldone opinias pri la teksto ke “Liaj komentoj en 1909 estis ŝercaj, kaj certe la vortelekto sugestas sinmokon, sed humuro estas ĉiam riska afero en Esperanto”. Novobilsky ankaŭ aludas al eblaj personaj malpaciĝoj kun Grabowski kaj Zakrzewski, kaj tio estis verŝajne parto de la historio. Sed ankaŭ eble malkonsentoj kun Zamenhof, kvankam tiu iomete tabueta sugesto ne estas eksplicite menciita de Fethke en la intervjuo de 1931. Tamen Kabe certe plendis tiam, ke por Zamenhof “la tuta lingvo por li estis nur rimedo ... ĉiam estis grava nur la ideo, tiu lia homaranismo, ĉion alian li toleris, car li devis”. Ŝajnas ke Kabe eble ne dividis la religia-filozofiajn antaŭecojn de Zamenhof, kiuj en 1911 pli kaj pli surfaciĝis en la iomete internen-rigardanta etoso tuj post la Ido-skismo. Kaj Kabe silentis ĉar li ne volis damaĝi la ideon de internacia lingvo. Do, la kialoj de Kabe por la rezigno estis kompleksaj, kaj verŝajne ill enhavis ĉiujn jam menciitajn aspektojn: la reformemo, la malpacienco kun la (liaopinie) malalta intelekta nivelo kaj propagandaj pretendoj, kaj fine malentuziasmo por la persona ideologio de Zamenhof. Kabe fariĝis mistero car ni tiam ne pretis priparoli la malfacilajn temojn kiujn lia rezigno levis. Ni povas bedaŭri la mankon de liaj honestaj konsiloj dum tiu sekvanta grava periodo, sed Kabe ankaŭ volis dediĉi sian vivon al kuracado, kaj ne al Esperanto. Kiu rajtas plendi pri tio? Tamen, la Esperanto-kariero de Kabe havas ankoraŭ unu plian ĉapitron. En 1956, li malkabeis! Kaj la homo kiu revenis al la movado estis eble pli humila. Intertempe, la Esperanto-movado ankaŭ ŝanĝiĝis dum tiuj 45 jaroj de lia memekzilo. Ŝajne plaĉis al Kabe la nova emfazo. Esperanto plenaĝiĝis kaj funkciis. Komenciĝis malaperi la naiva finvenkismo de la fruaj jaroj. Ĝi provizis praktikajn eblecojn por internaciaj amikecaj rilatoj, ege bezonataj dum tiuj jaroj de la malvarma milito. Precipe tian agadon Kabe aprobis kaj kuraĝigis. Bedaŭrinde Kabe ne postvivis sufiĉe longe por vidi la Jubilean UK de 1959 en Varsovio, kiun li ege sopiris ĉeesti. Ĉi-jare estas la 130a datreveno de la naskiĝo de Kabe. Eble li meritas esti pli ol enigmo.
  47. 1 point
    Hi Tim To be honest I found Duolingo tedious after covering 3/4 of the full esperanto tree. Every now and then I go back to try to carry on. Personally more than anything I find the phone app (IOS) a real drag - to complete a single lesson you have to answer about 50 questions and to complete a Level would be around 50 * 5 = questions. Its an epic ride to complete the full tree!! 250 * 25 -ish levels --- thats a lot!! I'm currently part way through COMPLETE ESPERANTO by Tim Own and Judith Meyer - this includes much longer length real-life audio. Another good thing about the audio is that you can do is slow the play-back or speed it up if you really want to test yourself. I can't believe it but I actually gone back to using the Memrise app ( a bit like flash cards) because its easy and all the lessons are in smaller chunks so I can fit this much more easily if I don't have much time or feeling tired for example. I'm also part way through Karlo by Edmond Privat (Facila Legolibro) - each chapter is a step up after the one before. Its a push to get through but I have an onklino friend from edukado.net who helps me through each chapter. As a reward for eventually reading the book, she's going to send me a copy of William Auld's new PAŜOJ AL PLENA POSEDO. The sooner I get to that level the better. I tried lernu.net but ran out of motivation by chapter 10 and as a complete beginner I didn't know where or how to start with lerni !! I guess thats another story bu I'm ok now of course. Mostly on a social front, I had been arranging Skype meetings for practice live conversation / activities / even lessons at one point. Thats slowed down now but hope to pick that up again once I'm about half way through the new EAB book So basically, the above is how I keep going Cheers Matio
  48. 1 point
    The courses Jen Nia Mondo 1 & 2 were published in the 1970s and remain fairly popular even now. Accompanying the courses were recordings of fluent speakers. Those recordings are hard to come by so EAB is making them, fifty tracks in total, freely downloadable.
  49. 1 point
    Eh, who knew? The font doesn't contain the accented characters (https://fonts.google.com/specimen/Lato) and yet everything was displaying correctly in most parts of the site. Haven't a clue what's going on unless by fluke the relevant characters in the substitute fonts happened to look very similar at certain font weights. Rather than mess around, I've dropped Lato as the site font and replaced it with one which supports Esperanto characters.
  50. 0 points
    La 3-an de aprilo 1994 Marjorie Boulton deklamis du poemojn en Richmond upon Thames. Unu el ili, "La balado de Bosko kaj Admira", poste aperis en Monato 1994/10, p. 24. La alia havis la titolon "Kontenta kato" kaj refrenon, en kiu ripetiĝas la silabo ron-ron-ron. Mi ne povas trovi tiun duan poemon. Ĉu iu vidis ĝin ie?
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue. By using this site, you agree to our Terms of Use. Please familiarise yourself with our Guidelines for posting and consult our Privacy Policy to ensure that you're happy with how we use your information.