Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 03/04/2019 in all areas

  1. 3 points
    Saluton Tim! I first came across Esperanto from my dad and a satirical poltical party broadcast (random I know!). From this, I created an account on Lernu and started learning the language on Duolingo about 2-3 years ago, but lost motivation and interest. Since a few weeks ago, my interest is well and truly rekindled. The more I learn about Esperanto, its history and ideals, the more I fall in love with it. I have a lot of self doubt in terms of learning languages (my track-record isn't great). At the moment though I'm determined to prove to myself that I can become fluent in a different language. The plan I have in mind to learn this time round is daily use of Duolingo, work through Complete Esperanto, self-exposure to Esperanto songs, videos podcasts and comics and work on Lernu a few times a week. I'm also actively looking for conversation partners, preferably via Skype. When I feel brave enough (hopefully in about 4-6 months, I'm hoping to push myself and go to an actual meeting and converse with local enthusiasts - perhaps even at the EAB!
  2. 3 points
    Just downloaded the 1st book. Love the format - the note section after each lesson is easy to understand. To have these available free is an absolute bonus. Thanks EAB
  3. 2 points
    Catch 22 is about right, I think, Rhys. I know of thorough translations which exist but permission for which was subsequently declined, meaning that the work won't see the light of day. Frustrating for the translators and a reason underlying why I personally won't translate ahead of securing permission to publish. But then that puts you in the difficult position of then having to produce something at the appropriate level within a time frame. I don't think people in general realise how difficult and time-consuming translation is if it's done correctly. There's a reason that most professional translators translate into their native languages rather than from them into a learned one. In our case, we're all translating into something which isn't our native language. That makes the job harder. As Edmund pointed out earlier regarding La Krubalo and a soon-to-be-announced book, there are often additional complicating constraints. Those books rhyme and really heavily on single-syllable words, which we don't tend to have in Esperanto outside of pronouns, prepositions and numbers. Then you have to match the metre and the imagery. The Krubalo-style book which we'll announce in a week or so took a fluent speaker seven months to get to a position he was happy with, and even then Edmund and I recommended some changes afterwards. It's tricky. Perhaps one day we'll be in a position where we can manage this a little bit better. It's early days for us at the moment. It's been a fun ride so far, though, with more to come 🙂
  4. 2 points
    I think there probably is an opportunity to get more books published just by coordinating and managing the process. Publishing a book is a daunting prospect if you have to do everything by yourself: not just translate, but find people to edit and proofread, negotiate with a publisher, typeset, design a cover, arrange printing and distribution, publicity, ... It's enough to put most people off even starting. But if you have a team of people with some experience then you might be able to encourage other people to get involved. Sezonoj published a couple of books ("Rustimuna Ŝtalrato", "Ŝerloko Holmso") that had different people translating different chapters: a good way to get new people involved. Could we arrange some sort of training for translators? That's probably beyond us. However, a lot of skills are transferable between languages. I think the classes I had in translation between English and German, a long time ago, helped me translate between English and Esperanto, and books I've read about translation theory have helped as well. But those projects with multiple translators also must have helped people learn, provided they paid attention to all the criticism and debate that followed the first draft of each chapter. Perhaps EAB should help organise something like that one day. Anyone want to discuss this idea in Leicester?
  5. 2 points
    That's a very thorough answer, so thanks for that! Hmmm, it seems that sometimes it's a bit of a catch 22 then? As in, Esperanto needs more skilled speakers to become passionate enough to take on the difficult process of translation, but publishers don't take the proposition seriously if there's no professionally organised interest? I hope in my lifetime at least I will see this change - there appears to be such a business opportunity for large and small publishers to encourage translations into Esperanto. Imagine how their audiences and sales would expand! I'm really passionate about this and feel that for the language to spread further we need to get younger generations to see Esperanto as a viable lingua franca across the world when they encounter a new favourite book/ youtuber/ Netflix series. ......Or perhaps I'm just a doey-eyed komencanto? 😉
  6. 2 points
    Quite apart from legal/practical problems there's the problem of getting a good translation. Some of these books are rather hard to translate. The author picks some words that rhyme in the source language, certain objects get incorporated into the story and the pictures, and then the translator somehow has to find rhymes in the target language. If you'd been writing originally in the target language you would have picked different objects. But even with ordinary prose it takes some skill and a lot of work to get a good translation. As for the process, it will depend on who owns the copyright. There's a distinction to be made between co-publishing/co-printing, which is what happened for "La Krubalo" and "Mil Unuaj Vortoj" and another forthcoming book - see articles in the next issue of "La Brita Esperantisto"! - and there's the ordinary sort of permission to publish a translation. Some publishers are set up to do co-printing in multiple languages and have a draft contract all ready. You just need to show them you're a serious and trustworthy client publisher. EAB now has some credentials for that. However, I'm not sure whether EAB has done the ordinary sort of translation, though there are a couple of active projects in that area. Sometimes publishers are not very responsive if they get an e-mail from someone they don't already know. Perhaps in some cases it works better to meet them at a Book Fair, like the London one that's just been coronacancelled. There's also the case where no special permission is required. Probably most translations into Esperanto are of originals that are out of copyright. There are plenty of famous classics not yet translated. My https://rano.org/frateto/ is a much more unusual subcase: it's a modern and famous book that was already licensed for anyone to translate it. (I think it's aimed at "young adults".)
  7. 2 points
    Saluton again. Sent off answers for the 1st chapter of the 'Elementary'course and got a prompt response from my tutor. It took me a while to get to that point as I was busy at work, but the tutor was understanding. In the interim I have also been reading the old short book 'The Esperanto Teacher' available from this site. I actually really like this one - as it easily nailed a couple of aspects I was unclear about .....such as the use of 'n' to distinguish the 'object' from the 'subject' and how this principle carries across all the words relating to the object. As with anything you are learning new, there is a learning curve and every time something starts to make sense, you open the next page to be greeted by a whole new batch of grammar that immediately sets you back. But I will not give up. I will keep you updated as I go....if you are also a Komencanto and still progressing, feel free to send me a message - it would be good to support each other through.......Dankon !
  8. 2 points
  9. 2 points
    The story of how I learned Esperanto has been told countless times before, whether on the Duolingo Esperanto learners' Facebook group or in the 'Brita Esperantisto'. However, for the uninitiated, here's the story. I was a lost, confused teenager who had no life or social skills and began to learn Esperanto due to a break up and wanting to learn a simple language. Unlike most people who were starting at the same time as me, I was always behind, struggling with my learning. However, I persevered and carried on studying, attending events from NOJEF funding to improve my skills. It became a monthly occurrence, requesting NOJEF funding and travelling to somewhere with-in Great Britain, whether England, Scotland or Wales. My level of Esperanto increased as did my social skills, confidence and life skills. This all came to a head when during a Lernu Plu, Tim Morley suggested that I come along with him to Slovakia for an international event called SES, and so, Tim Morley, Anna Langley, Ali Mechan and myself began our two day travel across Europe by car to Slovakia. I was scared, I had never left the country, it was little over a year ago that I had even left my tiny Scottish almost-village in Ayrshire to the big city of Manchester, England. I remember getting to the Euro Tunnel and being scared of the 'border police' and experiencing my ears being blocked from a pressurised environment for my first time. Arriving in France and going to a shop, where the other person couldn't speak English, the confusion of this for me and being shocked that we are driving on the 'wrong' side of the road! The crossing of countries, freely via the Schengen zone, and reaching the autobahn, speeding by at 200km/h! Even being confused by the the 'exit' sign in German, I remember saying, 'wow! All roads seem to run to this place called 'Ausfahrt'. As we arrived at our stop over point in Germany, staying at a stranger's home was apparently normal to Esperanto speakers, but to me, I was freaked out, I couldn't sleep the whole night! In the morning, we carried on our journey towards Slovakia and when we reached Czechia, I was shocked, they are in Europe, but they don't accept Euros?? There was so much to learn. SES was an emotional roller coaster, I was so struck with change, my autistic brain just couldn't cope and I wasn't being the best friend I could with everyone, maybe causing a little drama. SES was amazing though, I learnt so much, I was shocked that I could use this language I thought I'd never be able to speak. The problem with this experience was, that the journey was more valuable to me, than the actual event. It was being with friends, actually having friends, talking to people and understanding things, which, I couldn't grasp before. A few weeks prior to SES, Damon Lord, via Twitter, sent me a link to work in Toulouse in Esperanto. I thought it was cool, but I never could do it! I wasn't good enough. But after talking to my friends and experiencing SES, I thought, hey why not apply to it. So I did. I got my interview with Marion from Esperanto-Kultur-Centro de Tuluzo and I couldn't understand half of what they were saying, the internet was terrible and their computer fan was far too loud. But what did I have to loose, I worked in Tesco (What I lovingly called and still do call, Tescaĉo.) and I hated my job there. So I accepted with little to no knowledge of what I was actually signing up for. It was going to be hard for me though, it took me my whole life to make friends, and I finally had friends in Manchester, Guilherme Fians, Marco Pedroni, Adam Hall, Martin Rue and others, who were all Esperanto speakers. I was scared to give that all up. But somehow I knew, this was the right thing for me to do. Before I left however, I went to one last Lernu and little did I know, the surprise I would receive there.. It was the last day of the Lernu. I was ready to leave, Adam Hall was going to drive me back to Manchester. However, at the end, the lovely Ed Robertson, said they had one last announcement. I was confused. This never normally happens, I wonder what is up. He announces that I am going to France in a weeks. That is nice I thought, but then they pull out this bag full of French learning books. I was in awe and the top of it, they played the tear-jerking video from Ian Carter, telling me, how proud of me everyone is and how I've done so well in facing my disabilities and life. I am crying just writing about it now. I couldn't stop crying, all I thought is, I don't deserve this. I don't deserve this. It was at least £200 worth of French learning material, that all my friends secretly bought me. How they all cared about me. I couldn't deal with it. I just cried and cried and cried. Finally, I felt welcome, I felt loved, I felt as if I fit in. I knew for awhile that I was getting well known, it is a running joke, that I am the 'Fama Sammy Kennedy' (Although, I still do think it is fifama) but that was amazing. Before I left, I met the amazing James DeVoge who lives in Paris but came to Barlaston for the course. He said he would meet me in Paris to get my connection to Toulouse. I was so happy as I was travelling by train to there, due to my massive fear of flights. My life was going somewhere.. The 24th of September 2018, one year to the date, that my longest term girlfriend cheated on me, that started this catalyst of learning Esperanto, I was moving to Toulouse, I packed my suitcase full of everything I needed. I waved my brother goodbye who guested me in his house during my stay in Manchester and so I jumped on my train to London. In London my suitcase broke!! One wheel out of two down. It was only a £35 XL case from Argos and I did massively over-pack it. I arrived at St. Pancras and I got on the Eurostar to Paris. I met a lovely woman on the train, who spoke to me about how much I'll love Toulouse. When in Paris I met James and we swapped to the train station by Metro! (The first time I was ever underground!) I boarded the train to Toulouse and while I was on the train, I received an email from who I thought was going to be my landlord, stating, they weren't going to accept me! I had no clue what I was going to do. The lovely Rikardo and Jeanette (Who created Pasporta Servo) guested me until I could find a place to stay. Toulouse really was the making of me. I had to learn to survive on my own. There was no guidance, there was no support. I learned that everyone had their own life and their own stuff and I couldn't weigh them down with my own problems. I grew up learning that, I had to speak to people about my problems instead of bottling them up, but what I didn't realise was, you can't just talk about nothing but your problems to people. You'll loose friends this way. I made many friends in Toulouse, Elsa, Micheal-Boris, Greta, Flori and Emmanuelle. I became comfortable in my own skin, wearing what I felt comfortable in (Don't judge, kilts are super comfy! Haha) My greatest inspiration and buddy had to Micheal-Boris, he really is like my brother from another Mother, He is loud like me, he is like marmite like me, and he loves his food like me! We went on many adventures together, across Toulouse, we cycled across the city, across Occitanian countryside, we went hiking and we went for meals and drinks at least 2/3 times a week. I honestly love him with all my heart. And I know he loves me too. My work colleagues and I went to JES in Germany for new-years, we went by plane and I was scared, I remember being on the plane before take off, having a panic attack, this lovely kind lady sat next to me, asked if I was okay, I said I am so scared of heights, and flying and I never been on a plane before. She just spoke to me calmly and gently about what was going to happen and just about life to calm me down. Her sweet voice relaxed me so much, that I fell asleep on her!! ? Toulouse helped me learn how to have a work ethic, although I didn't do great for a lot of Toulouse, I was learning, and I feel at the end, all pistons were firing. Toulouse gave me so much experience as a person and this was due to Esperanto. Without Esperanto, I wouldn't be the person who I am today. Esperanto speakers are a very welcoming bunch, who always wanted to put me on the right path. Becoming of age via Esperanto, certainly was a unique experience, it has shaped my world view and took me from the little country boy to the internationalist that I am today. From the boy who went to his first Lernu, only knowing how to say Hello and How are you, who was scared of going into shops by himself, cried going on the train for the first time to his first Esperanto event, to the man I am today, who can easily travel via planes, can deal with whatever life throws at him and is finally happy with himself. Esperanto was there every step of the way. I was in a storm and Esperanto was my ship, but now the skies are clear and any dark clouds in the distance, I am no longer scared of but excited for the future adventures I'll encounter. ?
  10. 2 points
    Finfine ankaŭ mi finlegis la libron. Mi konsentas pri la pli fruaj komentoj de aliaj: La aŭtoro evidente ne sekvas la konsilon de Claude Piron en "la bona linvgo" eviti neologismojn; ofte deSeabra uzas "poezian" vorton anstataŭ pli simplan, mem-evidentan vorton (ekz p11 "poltrono" anstataŭ "malkuraĝulo", p17 "eosto" anstataŭ "oriento"). La gloso (p86) helpas, sed ne sufiĉas. Oni povas supozi ke la pensoj de mortanta homo vagas, kaj la rakonto ja faras tion - ĝi saltas en tempo kaj en loko, kaj ofte estis (por mi) malfacile diveni kie kaj kiam (en la sinsekvo de eventoj) ĉiu nova teksto-bloko sidu. Por mi la kunteksto kaj la rolantoj estis malklaraj, ĝis (finfine) en pp47-53 oni lernas ke la konflikto estas (laŭvorte!) nigra-blanka afero, ke (p49) la "ĉefurbo" estas en afriko sed la "metropolo" estas en eŭropo, ktp. Pro tiuj malfacilaĵoj mi ne ĝuis la libron; mi konsilas homon nur legi ĝin se vi ĝuas lukti kun teksto! (Kaj mi ankaŭ konsilas komenci per p86 tiam pp47-53, antaŭ ol legi de p1 pluen. Mi supozas ke p12 l6 "Aŭ ĉu vi konsideras ... cigaredojn?" estas pres-eraro - ĝi estu aparta alineo, kaj estu inter parol-markoj. La libro estas nekonforme alta (tro por sidi en mia librobretaro), kaj la spino estas presita inversigite, sed tiuj aferoj ne gravas ĉar mi ne emas reteni ĝin en mia Esperanta-librokolekto.
  11. 2 points
    This fantastic course will print onto two sheets of a4 and gives the basics for speaking the entire language in present tense. Only 8 verbs are introduced at this stage but, really that's not the point. Why did I not learn this earlier, it's great!
  12. 2 points
    Ho. Mi devis kontroli multajn vortojn. ? la libro ŝajnas interesa (kaj mallonga) sed mi ne scias ĉu mi vere ŝatas la rakonton aŭ la stilon. Evidente mi ne jam finis ĝin do estas tro frue por decidi.
  13. 2 points
    We're very happy to share the information that the Universala Kongreso de Esperanto will be coming to our country in 2021! The venue will be Queen’s University, Belfast with the UK running from July 17 to 24! We're two years (and two UKs) away from the event so there isn't currently anything else to report. Keep the date free in your diaries and stay tuned for more!
  14. 2 points
    Elections for trusteeship were held at today's AGM. All seven candidates were elected. Name (for/against/abstain) Ian Carter (43/5/3) Edmund Grimley Evans (48/0/3) Clare Hunter (50/1/0) Damon Lord (44/3/4) Lajo Miller (42/3/6) Ed Robertson (48/3/0) Richard Smith (45/1/5) Ian Carter was re-elected president of EAB.
  15. 1 point
    Dankon, Rico! Mi komencis ĝin lastan oktobron kaj jam mez-unuapaĝe decidis resurbretigi ĝin, do mi aktuale ne estas tiel optimisma. Ni vidu, ĉu dua provo estos pli sukcesa 🙂
  16. 1 point
    Jen la libro, kiun mi legos ekde la 1a de Aprilo. Ĉu ankaŭ vi volas legi ĝin? Aŭ eble vi jam legis ĝin 🙂 Se jes, atendu kelkajn tagojn kaj poste komencu kundividi viajn impresojn. Eble ankaŭ mi faros tion. Se vi ankoraŭ ne legis ĝin kaj volas fari tion pli malpli je la sama tempo ol mi, mi antaŭĝojas legi viajn komentojn pri la libro. Mi esperas, ke miaj impresoj pri ĝi estos pli proksimaj al tiuj pri 'La fotoalbumo' ol tiuj pri 'Ĉu vi konas...."!
  17. 1 point
    Dankon Tim, Mi esperas ke vi kaj via familio fartas bone.
  18. 1 point
  19. 1 point
    Are you a Duolingo learner? How are you finding it? What do you use to supplement it? How are you going about learning Esperanto?
  20. 1 point
    Saluton Rhys, Mark, Matio & Rico It's great to see this site gathering a bit of pace - you can see that with the number of people signing up daily. Rhys, I too am a komencanto and a bit out of my depth in full blown conversations. However it is amazing, how much you can pick up in such a short time. I am conscious though, that whilst my reading skills are getting on great - I've never had an opportunity to chat and have my pronunciation corrected. Keep falling into the trap of sounding vowels differently ie 'domo' with the 1st 'o' as in dog and the 2nd as in 'boat' - my mind knows what to say - but my mouth wants to say something else ! So I'm just going to jump in - I've booked a place on the Lernu session on 9th May. Might be worth setting your sites on that - gives you a few months to build up. Good luck, speak soon Dave
  21. 1 point
  22. 1 point
    You're quite welcome just to listen if you like. If you'd like to dip your toes in a little first, perhaps we can have a brief one-on-one Skype sometime beforehand?
  23. 1 point
    Saluton Matio! Dankon for being so kind and welcoming - it's really appreciated. You're also very lucky living nearby to York - I've only visited a few times but I've liked it every time. The Yorvik Centre is firm favourite of mine, and I'm keen to get in that stunning Minster! As I said to Mark, I'm a little wobbly currently when it comes to the thought of live communication just yet - I only seriously re-began my learning about 3-4 days ago. With the date being a few months away, perhaps I'll feel more ready? Either way, hopefully sometime soon, I will pop by - watch this space! Thanks again for the invite 🙂
  24. 1 point
    Saluton Mark! it's very exciting to virtually meet you and to know that you guys are so close-by. I'm still feeling a little chicken about actually communicating live as of yet, as I still feel quite out my depth with this, and my currrent vocabulary is extremely limited. However, as there is a week or so before then, I'll see how I feel a few days before. Really hope I feel ready to take the plunge then, as I know how beneficial it is for learning. If not, then I will definitely definitely be along soon - one of the reasons I love Esperanto is for the vibrant, friendly community afterall! Gis baldau!
  25. 1 point
    Hi Rhys, as well as the club in Nottingham which Mark runs, there is club meeting up in York every three months on a Saturday (next one in York is 20th June). I know York is further to travel but if you would like to make it a day out of it and just pop into the esperanto meeting while you are there, then that would be a good opportunity to kill two birds with one stone as they say. Kind Regards, Matio
  26. 1 point
    Rhys, I see that you're listed yourself as being in Nottingham and that you're looking for an Esperanto Skype get-together. Well, I have good news for you!
  27. 1 point
    That gives me a much clearer image of the problem there Tim, so thanks for that. I can't imagine the relief and sense of accomplishment when a successful translation is written/ you can see the finished product in front of you! I'm obviously very new on my Esperanto journey, but sometime in the future I'd love to be involved in this. Some of the exisiting Esperanto literature out there looks beautifully prominent, but some also a bit hit and miss. I can't help thinking that with the right resources, man power, and backing from publishers, children's books, translations of YA fiction and some of the classics (new and old) is the way to go? If only we could get the J.K Rowlings and Malorie blackman's of the world on side! As you said though, I'm sure it's all part of the upcoming plan - here's to hoping passionate folks such as yourself get to drive the vanguard some-day!
  28. 1 point
    First of all, congraulations on the recent release of the Esperanto version of the Gruffalo! This got me thinking - there are plenty of other children's classics, adult fiction and graphic novels that seem to be fertile ground for further such translations. What is the legal/ general practical process for developing a translation of an already exisitng work? And how come there aren't more of these brilliant translations around?
  29. 1 point
    This looks amazing! Thanks so much for sharing. I don't want to overwhelm myself with too much content all at once, but I will definitely be checking this out properly sometime soon! 🙂
  30. 1 point
    Occasionally one comes across critics of Esperanto who suggest that the language can only be used in conferences arranged for that purpose. In fact most of my use of Esperanto on my travels over the years has been in private settings away from conference centres and the like. I am not against structured meetings, but I have a lot of experience of, for example, sleeping on the floor of a farmhouse in Croatia or having coffee and cakes in the garden of a German family. During 2019, I was lucky enough to visit Japan twice. In January, I went alone to discuss with the city council in Himeji practical aspects of the twinning of "our" castle in Conwy with their castle. In October I travelled there again, this time with my wife Pat and four colleagues to sign an agreement between these two noble castles, both recognized by UNESCO as being important to World Heritage. During my first visit I used English for two days, with the help of an interpreter, and subsequently only Esperanto for five days. I had the pleasure of meeting friendly Esperantists. I was invited to lecture about Wales twice - first in Himeji, then in Kobe. These good-natured people spent a lot of time with me, explaining a lot to me, especially about Japanese food and religious practices. Local Esperantists guided me on an excursion to Nara, the former capital of Japan. I also visited Kobe where I was present at the start of a murder trial. I understood what was happening, thanks to Nakamiti Tamihiro who was sitting next to me, whispering translations. Then he sent me the verdict of the judge in that case. Mrs Yosida Nobuko taught me the Japanese tea ceremony with patience. It's dangerous to mention names, because people can easily be left out, but I am happy to thank Tada Ryuji and Tukamoto Takesi who did so much for me in Himeji and Isogai Naotake in Kobe. Takatoshi Somekawa was kind enough to accompany me to the airport on my last day. Before the tea ceremony. A few months after my return home I went to see a doctor about an unusual back pain. Finally, a serious illness was diagnosed. Due to the uncertainty, I contacted my Japanese friends to explain that my planned return in October 2019 had become really uncertain. A little later I received a package from Japan with greetings from members of the Harima Esperanto Society, based in Himeji. Knowing that I was not in good health, they sent me an unusual and touching gift. Senbazuru is a group of thousand origami paper cranes joined together by string. An ancient Japanese legend promises that whoever folds a thousand origami cranes will receive a gift from the gods (if I understand correctly). In Japan, the crane was considered a mystical animal believed to live for a thousand years. Because of this, it has become a symbol of good luck and long life. The Esperantists in Himeji worked together in making this multi-coloured symbol of their good wishes. Finally, with the permission of my oncologist (needed, so that I could get insurance), I decided that I would be able to visit Japan again in October 2019 to attend the formal signing of the agreement for the twinning of the castles. My wife and I made the trip to Japan, and again local Esperantists welcomed us and made every effort to make us feel at home. Ritual cleaning of hands. We had a green tea with local Esperanto speakers during a visit to an azuki bean museum in Himeji. Yes, there is an azuki bean museum in Himeji dedicated to a type of bean! We also ate cakes made from adzuki beans, also called azuki or aduki. There is only one Esperanto word: azukio. Probably the most striking part of our stay in Japan was a visit to the Oomoto Centre. By bus 23 Esperantists from the area around Himeji travelled to Kameoka together. On the way, we visited the most sumptuous, most luxurious toilets I have ever seen. I have never previously seen chandeliers in public toilets near a motorway! The Oomoto bus. Arriving at the Oomoto building, we met a young woman called Unika, a board member of the youth organisation TEJO from Korea, and a young Spanish man called Alejandro. There we were able to attend a ceremony of a religion or sect that originates from Shinto, but emphasizes that there is only one God. I thank Toshiomi Okuwaki for responding to my questions. We also watched a Noh drama. This is the oldest Japanese form of theatre combining music, dance, and acting. Little "happens" in Noh drama, and the overall effect is of a metaphor. Informed and educated Japanese spectators know the story's plot very well, so what they appreciate are the symbols and subtle allusions to Japanese cultural history contained in the words and movements. Well, Pat and I certainly couldn't understand the whole thing, but I could appreciate the unusual music and the graceful dancing. With friends, outside some luxurious toilets! Esperanto has definitely helped me get to know a country with culture and traditions that were completely new to me.
  31. 1 point
    Ni havas 4 ekzemplerojn en la vendejo Sed mi estas tute kontenta starigi sondon pri la elektota ĉiaokaze. Mi tamen proponas iom da atendado, ĉar sendube mi ne estas la sola, kiu ricevis Esperantajn librojn je Kristnasko kaj ŝatas legi ankaŭ ilin!
  32. 1 point
    Ho jes, la tria volumo nur lastatempe eldoniĝis. Raklamojn pri ĝi oni povas vidi en kelkaj el la pasintaj eldonoj de la revuo 'Monato'. Mi certe aĉetos ĝin se ne baldaŭ, ĉar mi lastatempe aŭ aĉetis aŭ alimaniere ricevis plurajn E-librojn kaj ne estas sufiĉe da tempo en la tago! Pro la sama kialo, mi kunsentas pri ioma malrapidigo de la sinsekvo de legotaj libroj.. Pri 'La enigmo de la ar@eneo', bedaŭrinde mi ne posedas ekzempleron. Do, se vi volas legi tiun libron, bonvolu fari tion kaj mi rekomencos la komunan legadon kiam la grupo legas 'La fotoalbumo Vol II'. ?
  33. 1 point
    Trevor Steele ne sekvas la konsilon komenci "en la mezo de aferoj". Mi trovis, ke en "La fotoalbumo" nenio interesa okazas ĝis pago 25. Sed ekde tie la teksto estas interesa. Mi legis jam trionon de la libro (la unua volumo). Kompreneble la fotoalbuma strukturo ne ebligas facile komenci en la mezo de aferoj.
  34. 1 point
    It's an honour to know you, Sammy!
  35. 1 point
    Se iu serĉas legaĵojn, sed ŝatas resti ĉe ekrano: https://eo.wikipedia.org/wiki/Esperanto-blogo (Mi ĵus finlegis la libron "La tago kiam Jesuo perfidis Judason" kaj ne tre entuziasmis.)
  36. 1 point
    Mian vi vidos ĉe eBay. Ĝi kuŝas kun la skatoloj, kiujn mi alportos al Esperanto-Domo post du tagoj.
  37. 1 point
    Mi antaŭvidas kelkajn ekzemplerojn de 'Ĉu vi konas....' sur la tablo de 'brokantaj libroj' dum la venonta Brita kongreso...
  38. 1 point
    Mi legis aliajn librojn de Trevor Steele kiu, laŭ mia opinio, estas bona aŭtoro kiu verkas klare kaj legeble. Pri Serĝi Elgo kaj Abel Montague mi havas nenian sperton. Tamen, el la tri elektoj, "La fotoalbumo vol 1" estas la plej dika ... eble 366 paĝoj estos tro por trakti "dum novembo". Sed la aŭtoro organizis ĝin en mallongaj ĉapitroj (unu po foto), do eblas dividi ĝin en manĝeblaj pecoj.
  39. 1 point
    Jes, ankaŭ por mi, forĵeti libron estas la plej lasta paŝo, kiun mi nur faras, se mi ne tute povas trovi novaj hejmon por ĝi. Kiam temas pri nebezonataj Esperanto-libroj, mi simple portas tiujn al la Brita kongreso, kaj metas ilin sur la "brokantaj libroj" tablo - tiam se iu ja aĉetas, EAB profitas iomete, kaj la libro ja havas novan hejmon. (La risko estas ke post la fino de la kongreso, Viv devos forporti pliajn brokantajn librojn ol ŝi kunportis!) - Vilĉjo
  40. 1 point
    @Vilĉjo Walker kaj @Tim, vi ambaŭ diras, ke vi ne intencas aŭ emas konservi la libron... Do, jes... ankaŭ mi ne havis la plej altan opinion pri la libro. Tamen, mi tute ne povas forĵeti ĝin. Mi tute ne kapablas fari tion! Temas pri libro. Ĉu vi aŭdis min? L-I-B-R-O. Mi ne kapablas forĵeti librojn. ?
  41. 1 point
    Kiel vi scias, @Tim, mi nun finis la legadon de la libro. Mi povas konfirmi, ke eĉ leginte la tutan rakonton, oni ne ricevas sufiĉe kompletan priskribon de la ĉefroluloj, de la interagoj, de la eventoj, de la intrigo. Fakte, eble jen la problemo: mankas (sufiĉe bona) intrigo. Nur unu fina demando elstaras por mi..
  42. 1 point
    Mi alvenis al paĝo 9. Jam ĝenis min 'paseo' en 'Oni provis imagi la paseon'. Kial ne 'pasintaĵon/kio okazis/la fonon'? Persone mi ne povus subteni la uzon de 'aliel'. Tio tute haltigis la legadon. Mi ne kontraŭas, ke oni aldonu finaĵojn al la tabelvortoj (tiea, tiama, kiuj, kiu kiuas), sed tabelvortajn finaĵojn oni male ne aldonu al aliaj vortoj. Jam 'alio' kaj 'alia' havas proprajn signifojn, kaj se 'aliel' oni permesas, kial ne 'Mi vidis Times libron'?
  43. 1 point
    Mi konsentas. Kelkfoje verkistoj ludas la ludon "Mi konas vorton, kiun vi ne konas", tiel uzante vorton, kiun fakte preskaŭ neniu konas. PS Dankon pro la sciigo pri la glosaro. ?
  44. 1 point
    Same pri tiuj ĉi vortoj. Mi devis kontroli kelkajn vortojn, ekzemple senjori (p8). Leginte la difinon, mi facile rekonas la francan radikon. Ĉu estas bona ideo uzi jaman vorton apenaŭ konatan, kaj tiel devigi eĉ spertajn legantojn iri al vortaro? Mi ne certas.
  45. 1 point
    Saluton al ĉiuj. Mi intencis aĉeti la legotan libron, Ĉu Vi Konas Blaise Cendrars, sed bedaŭrinde, ĝi ne plu haveblas de EAB - ĉu EAB ankoraŭ atendas novan stokon de tiu libro? Aŭ ĉu mi mendu rekte de UEA?
  46. 1 point
    Hi @Tim It's great that we have this new reading club / reading group. Personally, I'm very much in the "I want to read books" camp as opposed to the "I want to spend lots of time talking about, discussing or writing in forums about books" camp. Unfortunately, I will not have the time to do much peripheral activity, besides actually reading the books. (and I know what I'm like. Look at me now: I'm supposed to be sending out invoices / chasing clients today and here I am, dealing with Esperanto...). In response to your questions: -I definitely vote for 'one thread per book'. The fewer, the better. -Definitely Esperanto. For me, that's the whole point. However, I don't want to impose this on anyone. -Yes, let's try (at least) to read certain parts of the book at the same time and then have questions about the content, maybe the language, words used, new words learnt etc. That could be quite fun and a good use of the forum thread maybe. Finally, I normally read two-three books at the same time and have a 'waiting list' going on so I hope some of those books in the list can make it to the group list. ? Amike, Rico
  47. 1 point
    I don't know anything about Quark, but it might be a mistake to use an "Esperanto" font. Esperanto's characters are included in WGL4 (a standard set of about 656 characters), so any modern high-quality font is likely to include them. If a font was specially designed for Esperanto then it's probably a pre-Unicode font that puts the Esperanto characters in a non-standard place, probably instead of some Latin-1 characters. If you find where they are then you might be able to use them, getting the text to look right, but don't expect copy and paste to work. You're probably better off using some modern font that includes WGL4. Edit: Of course, Quark 5 predates Unicode! In that case, try copy-pasting some Latin-1 characters to see if any of them is replaced by an Esperanto letter. Here's U+00A1 to U+00FF for you (hoping it won't cause this crappy JavaScript editor to crash): ¡¢£¤¥¦§¨©ª«¬­®¯°±²³´µ¶·¸¹º»¼½¾¿ÀÁÂÃÄÅÆÇÈÉÊËÌÍÎÏÐÑÒÓÔÕÖ×ØÙÚÛÜÝÞßàáâãäåæçèéêëìíîïðñòóôõö÷øùúûüýþÿ
  48. 1 point
    3 aferoj mi neniam forgesos pri la kunkongreso! 1.) la blankaj klifoj de dovero. Kiel brito, ni ĉiam aŭdas pri la klifoj kiam ni estas infanoj, ke la romanoj vidis ĝin ĉe Francujo (aŭ je tiu tempo Gaŭlujo) kaj komencis invadi. Sed mi neniam imagus ke ili estas tiom bela. Mi piediris tra ĝi kun nova amikino Penny kaj tiom bela. Mi loĝis en ĉemara vilaĝo en Skotujo kaj la odoro de la maro memoris min pri mia infaneco. 2.) La prelegoj de Bertilo. Dum mia unua brita kongreso, laŭ mi la prelegoj ne estis tiom interesa sed ĉi jare! Ŭaŭ. Du prelegoj de Berio kaj kompreneble pri gramatiko. Mi lernis multe pri la historio de Esperantaj vortoj kaj estas tre interesa por lerni ke nian lingvon evoluis kaj montras ke ĝi vere estas vera lingvo. 3.) la novaj (kaj malnovaj) geamikoj! Kiam ni alvenis (kaj kompreneble kiel skoto, mi alvenis kilte) multaj homoj venis al mi kaj diris ah ! La fama Sammy Kennedy. Honeste, mi ne scias kial mi estas fama sed almenaŭ mi ne estas fifama (aŭ eble mi ja estas kaj ne scias haha) sed estas tre bona vidi Tim Owen kaj Claire Hunter denove, mi tre respektas ilijn pro ĉiuj agoj de brita Esperantujo ! Ankaŭ por vidi Ed Robertson denove, mia skota amiko ! Kaj mi vidis James DeVoge tre bonkora amiko kiu helpis min trairi parison kiam mi transloĝiĝis al tuluzo. Sed ankaŭ estas la novaj amikoj, kiel Penny Bryant kaj Elis Reed. Ili estas tre bonaj homoj kaj ankaŭ Elis ŝoforis min al Kambriĝo por vidi mian amikon Tim Morley. Mi tre ĝuis mian duan britan kongreson kaj longe vivu ĝin! Mi certe iros al la venonta!
  49. 1 point
    Jen bagatela komento pri legebleco: en paĝoj 32 tra 34, estis malfacile (por mi) legi (en la papera eldono) la maldikan hel-purpuran tekston sur hel-purpura fono. Necesis forta lumo kaj fortaj okulvitroj! Ĉu en venontaj numeroj, vi bonvolu uzi pli kontrastajn kolorojn por la teksto - precipe kiam temas pri maldika teksto sur bilda/grafikaĵa/kolora fono?
  50. 1 point
    En antaŭa numero de Esperanto en Skotlando mi uzis la vorton “kabeiĝis”, sen klarigi al la legantoj kion ĝi signifas. Amiko retpoŝtis al mi kaj plendis: “se vi uzas vortojn kiel kabeiĝi, mi kabeiĝos”. Mi pardonpetas al nia amiko pro mia uzo de tiu vorto senaverte, kaj por tiuj kiuj ne estas familiaraj kun Kabe, kaj la verboj “kabei” aŭ “kabeiĝi” kreitaj “honore” al li, mi volas skizi ĉi tie la atingaĵojn de Kabe, kaj laŭ mia eblo, la originon de la vortoj, kiuj aludas al lia ŝajne subita forlaso de la Esperanto-movado en 1911, kaj signifas do “fari kiel Kabe”. Kazimierz Bein (1872-1959) Kazimierz Bein (lia pseŭdonimo, Kabe, venis de la komencaj literoj de liaj nomoj) naskiĝis en 1872 en la urbeto Sierzno apud Lodz en la nuna Pollando, tiam parto de la carisma Rusa Imperio. Lia patro Aleksander en 1863 partoprenis la malsukcesan Januaran Insurekcion por la sendependiĝo de Pollando. Kazimierz kiel studento en 1891 ankaŭ aktivis en la kontraŭcarisma movado. Pro sia konspirado, la juna Bein, same kiel lia patro, estis arestita, kaj kiel puno estis ekzilita al Civinsk, apud Ekaterinburg en Ruslando mem, kien ankaŭ ekziliĝis la patro Aleksander preskaŭ 30 jarojn antaŭe. (Kazimierz Bein denove en 1944 estis aktivonta en la Varsovia Insurekcio kontraŭ la nazia armeo.) Post la punrestado, Kazimierz decidis resti en la proksima urbo Kazan’, kaj studi en la universitato tie. Diplomiĝinte pri okulkuracado, li revenis en 1900 al Varsovio kaj ekposedis postenon en la medicina instituto pri tiu fako. En 1903 li esperantistiĝis, sed tio ne estis lia unua sperto pri Esperanto. En 1887, kiel lernejano, li jam aŭdis pri la lingvo, kiam kolego lia aĉetis la unuan lernolibron. Kune, Bein kaj la aliaj knaboj mokis la lingvon, kaj precipe kelkajn sufiksojn kiujn ili trovis maldecaj! Kabe poste diris ke li fakte trovis la versaĵojn en la libro “ĉarmaj”, kaj li eĉ “en sonĝo princinon vidis”! (Aludo al la teksto de unu el la poemoj de Zamenhof, traduko de Heinrich Heine.) Ĉiaokaze li kiel knabo ne plu interesiĝis pri la lingvo. Tamen 16 jarojn poste li ree interesiĝis kaj demandis al si pri kiu estas tiu D-ro Zamenhof, okulisto en Varsovio kiel li, kiu ekis lingvon. Li ricevis de amiko kelke da materialo, kaj post pluraj horoj da studado, li libere komprenis ĉiajn esperantajn tekstojn, sen helpo de vortaro, eĉ. Tiel komenciĝis 7 jaroj da forta kaj sindona laborego por Esperanto. Kabe tradukis literaturaĵojn el pluraj lingvoj kaj verkis kaj faris aliajn kontribuojn al la Esperanto-movado dum eble 4-5 horoj ĉiutage, kaj lia lasta granda verko estis la Vortaro de Esperanto, en kiu unuafoje ĉiu esperanta vorto estis difinita en Esperanto, tiel formiĝanta la bazon por la pli postaj Plena Vortaro kaj Plena Ilustrita Vortaro. Kabe ĉiam estis sia propra persono kun propraj sintenoj kaj ideoj. Kontraŭ la harfendemo kaj pezaj stilaj konsiloj de Louis de Beaufront, la estonta idisto kiu tiam ludis gravan rolon kiel lingva konsilanto en la Esperanto-movado, Kabe instinkte evitis nenecesajn afiksojn kaj kunmetitajn formojn. Pli poste, tia sama sinteno pri “neceso kaj sufiĉo” estos konscie proponata de Rene de Saussure, kaj entuziasme aprobata de la esperantistaro, liberiĝinta post 1907 desub la morta mano de la stila influo de de Beaufront. Bein plejparte ne verkis originalaĵojn, pro sia konvinko ke la lingvo multe pli profitas el la traduklaboro, ĉar per tio la tradukanto ne povas eviti malfacilaĵojn, kaj devas trovi por ili la plej taugan esprimmanieron. Kabe opiniis ke “por havi bonan stilon, nepre estas necese koni minimume tri diversajn lingvojn, al si malparencajn”, kaj ke por la simpleco de sia stilo li dankis al sia rusa instruisto, kiu ne toleris du akcesorajn frazojn sinsekve. Kabe ankaŭ ne ĝoje toleris idiotojn. Laciĝante pri la ĉiama propagandado ke tiu aŭ alia grupo de homoj “devus lerni Esperanton” por solvi la problemojn de la mondo, kiun li aŭdis de personoj kiuj mem ne bone regas Esperanton, li rebatis en 1906 “Esperanton plej necese devas lerni la Esperantistoj mem!” Nuntempe mi supozas, ke tiajn homojn kiujn li kritikis ni hodiaŭ nomus “fluŝaj” (flua + fuŝa = fluŝa), sed finfine Esperanto estas komunikilo, ne konkurso. Perfektemo, jes; eĉ aroganto, foje, jes, absolute; sed ofte ankaŭ honesta realismo; tiaj estis liaj trajtoj. Vortaro de Esperanto: Apogeo de la verkaro de Kabe En 1911, Kazimierz Bein forlasis la E-movadon. Li simple malaperis de la publika okulo. Lia foresto apenaŭ estis menciata en la esperanta gazetaro. En sekvantaj jardekoj lia rezigno, pro manko de informo, akiris enigman karakteron. En poemo de Kalman Kalocsay, estis demandite “Kia mister-malica forto / Vin povis preni de ni rabe?” (“Rimportretoj”, 1931). Li apenaŭ povis scii, car tute mankis detaloj. En la pionira tempo kun la tiamaj grandiozaj esperoj estis nekompreneble, ke iu tiel grava gvidanta personaĵo simple senaverte foriru. Ĝi estis taksata preskaŭ kiel perfido, kaj en la tiama etoso oni simple ne diskutis tiajn aferojn, kaj precipe ne publike. En la verkoj “Historio de la Lingvo Esperanto” (1927) kaj “Vivo de Zamenhof” (1920) de Edmond Privat, la fakto ke Kabe rezignis pri la E- movado simple ne aperas, malgraŭ lia alta rango en la organizo (vicprezidanto de la Lingva Komitato) kaj lia eminento en la lingvo. Pli poste, Marjorie Boulton en sia biografio de Zamenhof (“Zamenhof: Creator of Esperanto”, 1960) mencietas la kontribuon de Bein, sed brosas sub la tapiŝon iajn pravigojn aŭ kialojn rezigni kiel “verŝajne ... privataj”. Do, kial Kabe kabeis? Unu ŝlosilo al pli bona kompreno de la fono malantaŭ tiu evento estas eble trovebla en intervjuo kun li kiun faris en 1931 Jean Forge (pseŭdonimo de la verkisto Jan Fethke). Kabe en 1931 ne bedaŭris sian rezignon. Li diris “Mi ne estas plu Esperantisto ... eĉ mi havas ideojn tute nefavorajn al Esperanto”. Sed pri ĝuste kiuj tiuj nefavoraj ideoj estis, oni devas legi inter la linioj, ĉar Fethke ne volonte enlasas nin en sian konfidencon, montrante la tiaman nervozecon pri ia informo potenciale nefavora al la lingvo. Fethke diras, ke el la duhora diskutado pri lingvaj demandoj, kiu zumis en la oreloj post la intervjuo, li “bedaŭrinde ne povas ... citi”. Kia domaĝo por la nunaj historiistoj! Buŝumetoj tamen eskapas: “Esperanto ne progresas ... ili restas la samaj, kvazaŭ mi forlasus hieraŭ Esperanton; nenio ŝanĝiĝis, ili parolas, paroladas, paroladas ĉiam la samon, ĉiam la samon ... la esperantistoj, jes ili havas multajn mankojn”. Kaj reen al la muelado de la temo de 1906: “antaŭ ĉio, ili ne scias sian lingvon!” Kaj, pli hereze, la sinteno kiun Fethke resumas kiel sekve: “lam venos, li pensas, nova geniulo, kiu kreos la veran solvon de la lingvo-problemo. Esperanto ja ne estas tiu ĉi solvo. Eble ĝi ... venos baldaŭ, eble post 100 jaroj”. Bedaŭrinde mankas detaloj pri ia eventuala pravigo en la vortoj de Kabe mem. Ĉu, laŭ la opinio de Kabe, la lingvo mem kulpas pri la “malprogreso” de Esperanto? Kabe certe iam volis reformi Esperanton. En skizo pri Esperanto-literaturo en 1956, Vlastimil Novobilsky citas el iuj rememoroj de Kabe kies fonto tamen evitis nian esploradon: “Mi venis al la firma konkludo, ke diversaj reformoj estas neeviteblaj en Esperanto kaj mi prezentis miajn proponojn al la Doktoro. Kun miro mi konstatis, ke li ne estas ravita kaj ke li ne volas akcepti ilin. ‘Terura konservativulo’, pensis mi, ‘mine plu diskutos kun li pri la reformoj; baldaŭ li komprenos sian eraron, kaj bedaŭros, ke li ne adoptis pli frue miajn proponojn’.” Novobilsky diras “ĉi tiuj vortoj [de Kabe] estis skribitaj en la jaro 1909”. Do, ĉu Kabe rezignis pri Esperanto pro sia reformemo? Laŭ la artikolo de Novobilsky, tio estas la implico. Miaopinie tio eble ne estis la sola aŭ unua afero en lia menso. En la rememoroj cititaj de Novobilsky, Kabe diras, parolante pri tiu okazaĵo kiam li proponis reformojn al Zamenhof, ke li faris tion “tradukinte du rakontetojn”. Oni povas do supozi ke tiu okazaĵo estis pasinta okazaĵo jam en 1905-6, post liaj tradukoj de “La fundo de l’ mizero” (1904) kaj “La interrompita kanto” (1905), kaj antaŭ “Pola Antologio” (1906). Ne nepre temas do pri aktuala opinio de 1909, do eble reformo ne estis la plej aktuala disputtemo por Kabe kiam li forlasis la movadon en 1911. Dermod Quirke aldone opinias pri la teksto ke “Liaj komentoj en 1909 estis ŝercaj, kaj certe la vortelekto sugestas sinmokon, sed humuro estas ĉiam riska afero en Esperanto”. Novobilsky ankaŭ aludas al eblaj personaj malpaciĝoj kun Grabowski kaj Zakrzewski, kaj tio estis verŝajne parto de la historio. Sed ankaŭ eble malkonsentoj kun Zamenhof, kvankam tiu iomete tabueta sugesto ne estas eksplicite menciita de Fethke en la intervjuo de 1931. Tamen Kabe certe plendis tiam, ke por Zamenhof “la tuta lingvo por li estis nur rimedo ... ĉiam estis grava nur la ideo, tiu lia homaranismo, ĉion alian li toleris, car li devis”. Ŝajnas ke Kabe eble ne dividis la religia-filozofiajn antaŭecojn de Zamenhof, kiuj en 1911 pli kaj pli surfaciĝis en la iomete internen-rigardanta etoso tuj post la Ido-skismo. Kaj Kabe silentis ĉar li ne volis damaĝi la ideon de internacia lingvo. Do, la kialoj de Kabe por la rezigno estis kompleksaj, kaj verŝajne ill enhavis ĉiujn jam menciitajn aspektojn: la reformemo, la malpacienco kun la (liaopinie) malalta intelekta nivelo kaj propagandaj pretendoj, kaj fine malentuziasmo por la persona ideologio de Zamenhof. Kabe fariĝis mistero car ni tiam ne pretis priparoli la malfacilajn temojn kiujn lia rezigno levis. Ni povas bedaŭri la mankon de liaj honestaj konsiloj dum tiu sekvanta grava periodo, sed Kabe ankaŭ volis dediĉi sian vivon al kuracado, kaj ne al Esperanto. Kiu rajtas plendi pri tio? Tamen, la Esperanto-kariero de Kabe havas ankoraŭ unu plian ĉapitron. En 1956, li malkabeis! Kaj la homo kiu revenis al la movado estis eble pli humila. Intertempe, la Esperanto-movado ankaŭ ŝanĝiĝis dum tiuj 45 jaroj de lia memekzilo. Ŝajne plaĉis al Kabe la nova emfazo. Esperanto plenaĝiĝis kaj funkciis. Komenciĝis malaperi la naiva finvenkismo de la fruaj jaroj. Ĝi provizis praktikajn eblecojn por internaciaj amikecaj rilatoj, ege bezonataj dum tiuj jaroj de la malvarma milito. Precipe tian agadon Kabe aprobis kaj kuraĝigis. Bedaŭrinde Kabe ne postvivis sufiĉe longe por vidi la Jubilean UK de 1959 en Varsovio, kiun li ege sopiris ĉeesti. Ĉi-jare estas la 130a datreveno de la naskiĝo de Kabe. Eble li meritas esti pli ol enigmo.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue. By using this site, you agree to our Terms of Use. Please familiarise yourself with our Guidelines for posting and consult our Privacy Policy to ensure that you're happy with how we use your information.