Jump to content

Edmundo

Trustees
  • Content Count

    48
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    8

Edmundo last won the day on March 9

Edmundo had the most liked content!

Community Reputation

12 Good

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. I think there probably is an opportunity to get more books published just by coordinating and managing the process. Publishing a book is a daunting prospect if you have to do everything by yourself: not just translate, but find people to edit and proofread, negotiate with a publisher, typeset, design a cover, arrange printing and distribution, publicity, ... It's enough to put most people off even starting. But if you have a team of people with some experience then you might be able to encourage other people to get involved. Sezonoj published a couple of books ("Rustimuna Ŝtalrato", "Ŝerloko Holmso") that had different people translating different chapters: a good way to get new people involved. Could we arrange some sort of training for translators? That's probably beyond us. However, a lot of skills are transferable between languages. I think the classes I had in translation between English and German, a long time ago, helped me translate between English and Esperanto, and books I've read about translation theory have helped as well. But those projects with multiple translators also must have helped people learn, provided they paid attention to all the criticism and debate that followed the first draft of each chapter. Perhaps EAB should help organise something like that one day. Anyone want to discuss this idea in Leicester?
  2. Quite apart from legal/practical problems there's the problem of getting a good translation. Some of these books are rather hard to translate. The author picks some words that rhyme in the source language, certain objects get incorporated into the story and the pictures, and then the translator somehow has to find rhymes in the target language. If you'd been writing originally in the target language you would have picked different objects. But even with ordinary prose it takes some skill and a lot of work to get a good translation. As for the process, it will depend on who owns the copyright. There's a distinction to be made between co-publishing/co-printing, which is what happened for "La Krubalo" and "Mil Unuaj Vortoj" and another forthcoming book - see articles in the next issue of "La Brita Esperantisto"! - and there's the ordinary sort of permission to publish a translation. Some publishers are set up to do co-printing in multiple languages and have a draft contract all ready. You just need to show them you're a serious and trustworthy client publisher. EAB now has some credentials for that. However, I'm not sure whether EAB has done the ordinary sort of translation, though there are a couple of active projects in that area. Sometimes publishers are not very responsive if they get an e-mail from someone they don't already know. Perhaps in some cases it works better to meet them at a Book Fair, like the London one that's just been coronacancelled. There's also the case where no special permission is required. Probably most translations into Esperanto are of originals that are out of copyright. There are plenty of famous classics not yet translated. My https://rano.org/frateto/ is a much more unusual subcase: it's a modern and famous book that was already licensed for anyone to translate it. (I think it's aimed at "young adults".)
  3. Se iu volas legi senpagan tradukitan romanon, jen: https://rano.org/frateto/ (Eblas elekti "seksisman" lingvaĵon!)
  4. Kaj mi ĵus atingis la finon de "Ŝia lasta poŝtkarto".
  5. Ĉu oni povas vidi specimenajn demandojn de tiuj ekzamenoj por havi impreson pri la nivelo?
  6. Jes. Vidu la difinon de "screggan" en "The meaning of Liff".
  7. Hieraŭ mi finlegis la libron "La enigmo de l' ar@neo". Eble tio estu nia sekva libro, por ke mi estu jam plenuminta la taskon. Se ni diskutus ĝin ĉi tie, estus interese, laŭ mi, kolekti erojn por tri listoj: * Ne-PIV-aj vortoj, kiuj ne estas en la "Glosoj" ĉe la fino de la libro. (Ekzemple "furumi", kies signifo estas facile divenebla.) * Esperantistoj, Esperantaj libroj, Esperantaj organizaĵoj, ktp menciitaj en la teksto. * Esperantistoj, Esperantaj libroj, Esperantaj organizaĵoj, ktp menciitaj en la teksto, sed per alia nomo.
  8. Mi ĵus finlegis "Ĉu vi konas Blaise Cendrars?", kaj mi ne trovis ĝin tiel malbona. La lingvaĵo estas iom stranga, kaj la miksitaj rememoroj iom konfuzas, kaj kelkaj frazoj iom tro ofte ripetiĝas, sed ĝi havas ian elanon kaj ja donas vivan impreson pri la batalado en Afriko kaj pri la studentaj ribeloj. Kaj ĝi estas mallonga libro, kvankam tio estas ankaŭ problemo el merkata vidpunkto: ĝi estas tro mallonga por esti romano, sed eble iomete tro longa por esti novelo. Ia novelego, verŝajne. Sur la titolpaĝo aperas la vorto "romano", sed ĝi havas nur ĉirkaŭ 20-25 mil vortojn! Mi preferis ĝin ol alian libron de la sama aŭtoro, "La tago kiam Jesuo perfidis Judason".
  9. Mi legis ĝin ĝis la fino. Ĝenerale ĝi ŝajnas al mi ne malbona, kaj mi eble legos la daŭrigon. (Volumon 2 mi jam posedas; volumo 3, la lasta, nur 77-paĝa, aperis en 2019.) Ĝi estas, evidente, familia "sagao", en la senco, ke ne estas unu ĉefa persono kaj pluraj preskaŭ sendependaj rakontoj disvolviĝas samtempe, kaj ĝenerale mi verŝajne preferas unufadenajn rakontojn, sed la ĉefaj personoj vere ekvivas, kun propraj personecoj kaj parolmanieroj, tiel ke oni povas interesiĝi pri ili, kaj la bildigo de la tiama vivo en diversaj aŭstraliaj medioj estas kredinda kaj interesa, kvankam mi volonte vidus pli da detaloj pri la ĉiutaga vivo en katolika internulejo, ekzemple. Mi supozas, ke la morto, kiu okazas proksime al la fino de volumo 1, ŝajnas ne tute reala, kvazaŭ la aŭtoro simple ne volis enfokusigi tiun okazaĵon, eble prave, ĉar tio ne estus tre gaja legaĵo, sed en tiu okazo la normala solvo de romanisto estus tute ne okazigi la morton.
  10. Jen lingva strangaĵo de paĝo 200: ... en la brilegan tagon, kiu doloris momente la okulojn. La taglibra strangaĵo estas sur paĝoj 136-138.
  11. Mi pensas, ke mi rimarkis kelkajn dubindajn participojn en la teksto, sed ĝenerale la lingvaĵo estas tre bona. Laŭ mi la stranga lingvaĵo citita el la taglibro estis malbona decido de la aŭtoro. (Eble ĉirkaŭ pago 100; mi ne memoras.) Al mi ne ŝajnas kredeble, ke iu skribus tiel, kaj la leganto estas ĝenata.
  12. Trevor Steele ne sekvas la konsilon komenci "en la mezo de aferoj". Mi trovis, ke en "La fotoalbumo" nenio interesa okazas ĝis pago 25. Sed ekde tie la teksto estas interesa. Mi legis jam trionon de la libro (la unua volumo). Kompreneble la fotoalbuma strukturo ne ebligas facile komenci en la mezo de aferoj.
  13. Edmundo

    Blogoj

    Se iu serĉas legaĵojn, sed ŝatas resti ĉe ekrano: https://eo.wikipedia.org/wiki/Esperanto-blogo (Mi ĵus finlegis la libron "La tago kiam Jesuo perfidis Judason" kaj ne tre entuziasmis.)
  14. La celo estis konatigi la dosieron al serĉiloj, kaj eble tio funkciis. Oni povas nun trovi frazon en lbe-985.pdf per Google, sed ŝajne ankoraŭ ne per Bing aŭ DuckDuckGo.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue. By using this site, you agree to our Terms of Use. Please familiarise yourself with our Guidelines for posting and consult our Privacy Policy to ensure that you're happy with how we use your information.