Jump to content

News


News about EAB and our publishing activities, new items and offers in our shop, and other things of interest

Charity

Another break-in at Barlaston

The new board of trustees, appointed at the AGM in Oxford, headed to Esperanto House for their first weekend on the job. What greeted them was a nasty surprise:

image.jpegIt's no secret that the two sites of the former Wedgwood Memorial College have been a magnet for vandals and thieves since the College closed down in 2012. Esperanto House had largely escaped their attention, until it suffered two break-ins in 2022.

The vandals did enter Esperanto House but don't appear to have stolen anything. There's little of value in place there; artwork was removed after the first break-in, most of the library collection is with a firm of scanners as part of a digitisation project, and nearly all of the archive is held at an external storage facility.

They unsuccessfully attempted to gain access to the ground floor:

image.jpeg

And left their hammer behind.

image.jpeg

This is now with the police forensics team.

They made a point of smashing up other nearby windows and a garage door:

image.jpeg

image.jpeg

The incident is now in the hands of the local police force.


Tim

Publishing

La granda kaldrono

«Pli ol ĉiu ajn alia verko Esperanta, ĝi meritus reeldonon.» Tiel verkis literaturisto Sten Johansson pri La granda kaldrono, siatempe la plej longa originalaĵon de la originala literaturo de Esperanto. Precize cent jarojn post la naskiĝo de ĝia verkinto, John Francis, EAB ja re-eldonis ĝin!

kaldronoj-1536x864.jpgLaŭ la deziro iam esprimita de William Auld, la originala libro disvendiĝis, kaj dum jardekoj ne estis disponebla, ĝis niaj kolegoj en Esperanto-Asocio de Skotlando eldonis ĝin elektronike en 2017.

Du mondmilitoj – du generacioj de unu skota familio.
Luktado ĉe la fronto – kaj luktado ankaŭ hejme. 

La granda kaldrono, la majstroverko de John Francis kaj unu el la plej gravaj romanoj en Esperanto, sekvas la vivojn de kelkaj ordinaraj homoj tra la tempo de du mondmilitoj, esploras iliajn diversajn sintenojn al la milito, bildigas la militservajn spertojn de kelkaj el ili, kaj montras la ŝanĝojn en ilia socio kaj la dilemojn de la ĉiutaga vivo.

lgk_3d.jpg

Tiu nova eldono, kiun editoris Edmund Grimley Evans, ampleksas 626 paĝojn! Ĝin eblas aĉeti ĉe retbutikoj kiel Amazono. La rekomendata vendoprezo estas £15.


Tim

Publishing

Matilda

MATILDA estas brila infano kun MAGIA menso.

matilda_pose.pngTamen ŝiaj gepatroj opinias ŝin malŝparo de spaco.

Kaj ŝia lernejestrino Fraŭlino TRUNCHULL estas malica tirano, kiu opinias, ke ĉiuj infanoj estas putraj kaj aĉaj kaj estu enŝlositaj.

la_tranĉulo.png

Alvenis la tempo, kiam Matilda devas trovi la forton por ŝanĝi sian rakonton, kaj montri, ke infanoj povas esti eksterordinaraj . . . 

image.jpeg

Verkitan de Roald Dahl kun ilustraĵoj de Quentin Blake, tiun ĉi klasikaĵon tradukis Tobiasz Kubisiowski, kiu gajnis traduk-konkurson starigitan de EAB. Ĝin poluris Simon Davies.

Ĝi estas disponebla ĉe Amazono kaj aliaj tiaj retbutikoj, kun rekomendata prezo £10.


Tim

Charity

Ceremonio memore al Marjorie Boulton

Esperanto-Asocio de Britio okazigis ceremonion ĉe Kolegio Somerville, Oksfordo, memore al Marjorie Boulton precize cent jarojn post ŝia naskiĝo.

image.jpeg

La ceremonio, aranĝita kaj gvidata de Tim Owen, malfermiĝis per fonaj informoj pri Marjorie, senkompare bonega ambasadoro por Esperanto, kaj unu el ĝiaj plej grandiozaj verkistoj. Ŝi estis fekundege aktiva, kaj en 2008 oni kandidatigis ŝin por la Premio Nobel pri Literaturo pro ŝiaj verkojn en Esperanto.

image.jpeg

Ŝi naskiĝis la 7-an de majo 1924 en Teddington, sud-okcidenta Londono, solinfano de Evelyn (fraŭline: Cartlidge) kaj Harry Boulton. Ŝia patro estis la lernejestro de la gimnazio en Barton-upon-Humber, kie edukiĝis la filino, jam flue legkapabla trijaraĝe.

Marjorie estis alvokita por intervjuo al Kolegio Somerville en Oksfordo en 1941. Ricevinte la plej superan eblan noton en ĉiu studobjekto, plus stipendion de la graflando, ŝi spertis «momenton ekstazan», kiam ŝi ricevis inviton tie studi la anglan literaturon. Tiu intervjuo estis la komenco de rilato, kiu daŭris la tutan vivon. Ŝi ricevis unuaklasan licencion en 1944, MA en 1947, kaj BLitt en 1948.

Marjorie montris la gravecon de Somerville en la propraj vortoj, kiam malfrue en la vivo ŝi verkis artikolon por Somerville Magazine.

  • Jackie Watson, respondeculo por rilatoj kun pasintaj somervilanoj, legis mallongigitan version de la artikolo, interŝange kun Humphrey Tonkin, kiu legis version tradukitan de Brian Moon.

Tiu forta rilato kun Somerville ne ĉesis post tiuj studaj jaroj, sed daŭris ĝismorte. Marjorie revenis al Somerville en 1971 por komenci doktoriĝajn studojn, kiujn ŝi finis en 1976 per disertaĵo pri Charles Reade; post tiam ŝi perlaboris sian vivon per plentempa esplorado kaj verkado, kaj restis en Oksfordo, en sia dometo en Stockwell Street, dum la restantaj kvardek jaroj.

Inter la du studperiodoj ĉe Somerville, Marjorie trejniĝis pri edukado, kaj havis plurajn postenojn, ĝis en 1962 ŝi fariĝis direktorino de Charlotte Mason College (nun parto de la Universitato de Cumbria) en Ambleside, nord-okcidenta Anglujo, instruejo por la trejnado de instruistinoj. Ŝi verkis ses-libran serion de enkondukaj lernolibroj pri literaturo en la angla, komencante per The Anatomy of Poetry en 1953, kiam ŝi estis lekciistino ĉe la Kolegio de Hejmaj Sciencoj en Hexham, Northumberland. Tiuj libroj plu troviĝas en universitataj legolistoj.

Ni postlasis la eksteran mondon, kaj saltis al Marjorie la esperantistino.


La ŝlosila jaro estis 1949, en kiu okazis du notindaĵoj. La unua estas, ke ŝi eldonis sian unuan volumon de poezio en la angla, Preliminaries. Ĝi ne aparte plaĉis al ŝi; aliaj homoj jam diris ĉion, kion ŝi volis diri en la angla. En tiu sama jaro ŝi malkovris Esperanton, kaj, homo sentema pri homeco, estis al ĝi allogita.

Iam poste ŝi pruntprenis ekzempleron de Streĉita kordo de Kálmán Kalocsay. Trafis la sago: ŝi sciis, ke tiu ĉi estas lingvo, en kiu ŝi povos ĉion esprimi. La konstato lanĉis eksplodon da poezio!

Ŝia unua poemo estis Marborda ŝtono, kiu publikiĝis en Esperanto en Skotlando en 1952. La redaktoron, William Auld, ĝi tiel forte impresis, ke li kontaktis ŝin petante legi la ne-ekzistantajn antaŭajn verkojn!

Sekvis tion en 1953 Nuntempa Eposo, kvankam tio ne estis publikigita ĝis 2022: ĝia inspiro estis la trasuferoj de Vlasta Uršič, kara amikino de Marjorie, kiu petegis ŝin ne eldoni la poemon. Marjorie kondutis dece, notante, ke oferi «mian plej bonan fruan verkon» ne estis sendolore.

En 1954 ŝi verkis (tamen ne publikigis) La sekreta psiko, erotikan sonetaron. Ĝi eldoniĝis pirate en la 80-aj jaroj, kaj oni ĝenerale kredis, ke verkis ĝin Marjorie, sed tion ŝi neniam konfesis. Oni nun scias, ke ĝuste Marjorie kreis ĝin: Edmund Grimley Evans okupiĝis pri la postlasaĵo, kaj en taglibro post estigo de la pirata versio ŝi skribis, ke ŝi ne sentas honton.

En 1955 ŝi fariĝis konata al la internacia esperantistaro per la enmondiĝo de Kontralte. Ni aŭdis kelkaj poemojn el ĝi:

  • Aliĝilo: Andreo Marshall, kun Jackie Watson de Kolegio Somerville por traduko anglalingva verkita de William Auld.

image.jpeg

  • Riĉo: Maurizio «Rico» Giacometto, kun Marteno McClelland por la traduko verkita de DB Gregor.

image.jpeg

image.jpeg

En 1957 eldoniĝis Cent Ĝojkantoj, el kiu ni aŭdis:

  • Aglo: Sally Phillips kaj Peter Bolwelll tradukis DB Gregor.

image.jpeg

Deklamiĝis du poemoj el Eroj (1959):

  • Dum Prelego: Andrew Marshall kaj Jackie Watson; tradukis DB Gregor.
  • Stranga Forto: Terry kaj Anica Page; tradukis DB Gregor.

image.jpeg

En tiu fekundega unua jardeko Marjorie laboris konstante, verkante proksimume unu poemon en ĉiu tria tago. Ŝi estis tre sukcesa nova alveninto al la Belartaj Konkurso de UEA: Duan premion kaj meritan mencion ŝi ricevis en 1952; tri premiojn en 1953 kaj du en 1954, kaj pliajn tri – inkluzive de du unualokajn – en 1955. Entute ŝi rikoltis 18 premiojn en tiu ĉi unua jardeko. Ne eblas, do, nei ŝian verk-kapablon. Tamen, ŝi kapablis ankaŭ traduki: kvankam supraĵe similaj, verki kaj traduki estas artoj senrilataj, kaj estas neniu kialo por supozi, ke homo kapabla je unu havos talenton je la alia.


1905 estis la plej grava jaro en la historio de Esperanto, post 1887. Ĝi estis la jaro de la unua monda kongreso de esperantistoj, kiu konkretigis multon. Zamenhof atentigis pri la naturo de la okazaĵo: «Ni konsciu bone la tutan gravecon de la hodiaŭa tago, ĉar hodiaŭ inter la gastamaj muroj de Bulonjo-sur-Maro kunvenis ne francoj kun angloj, ne rusoj kun poloj, sed homoj kun homoj.»
Antaŭ la preskaŭ 600 partoprenantoj li deklamis sian Preĝon sub la verda standardo, klaran aludon al la flago de Esperanto, jam uzita de la loka grupo en Bulonjo kaj adoptita por Esperanto dum tiu sama kongreso.

Jen tio, kion opiniis Marjorie pri tio: «Preĝo sub la verda standardo esprimas, simple kaj sincere, kaj vere kun ia efika simpla klimaksemo kaj emociiga ripetado, idealon de religia toleremo kaj interfratiĝo de la tuta homaro.»

  • Preĝo sub la verda standardo: Sally Phillips kaj Peter Bolwell

image.jpeg

Marjorie kredis, ke ŝi ne faris tre bonan laboron: malkonsentis la ĵusaŭdintoj!


Verŝajne instigite de la centa datreveno de la naskiĝo de LLZ en 1959, la eldonejo Routledge and Kegan Paul kontraktis kun Marjorie por verki biografion en la angla pri la iniciatinto de Esperanto. Marjorie estis pravigeble fiero pri la rezulto – ankoraŭ la plej bona biografio pri LLZ en la angla – des pli ĉar ŝi naskis ĝin sub nekredebla premo: la eldonejo donis al ŝi nur naŭ monatojn por esplorado, verkado kaj polurado. 

Zamenhof, Creator of Esperanto aperis en 1960 (kaj en Esperanto en 1962), kun dediĉo al ŝia patrino: «Por Evelyn Maud Boulton, anima parencino de Zamenhof kaj perfekta patrino, danke.»

image.jpegLaŭtlegis fragmenton de ĝi Tim Owen, kaj Malcolm Jones la saman el Zamenhof, aŭtoro de Esperanto.

Malgraŭ sia elstareco en la kampo, Marjorie ne limiĝis al poezio. Humphrey Tonkin poste informis la ĉeestantojn, ke la poezi-eksplodo en la 1950-aj jaroj estis ĉio, kio jam estis en la kapo kaj devis elkraniiĝi. Verkinte ĉion tion ĉi, ŝi volis eksperimenti per aliaj ĝenroj: ne ĉar ŝi kredis atingi la samajn pintojn, sed pro tio, ke mankis tio en la Esperanta kulturo, kaj ŝi volis ke ĝi havu ankaŭ tiujn.

Ŝi estis talenta dramaturgo (Virino ĉe la landlimo (1959); Nia sango (1970); Ni aktoras (1971)); biografo; novelistino (Okuloj (1967), kolekto da 13 rakontetoj); eseistino (Ne nur leteroj de plum-amikoj (1984)), kaj pedagogo (Faktoj kaj Fantazioj (1984)). Tim Owen laŭlegis sian plej ŝatatan ekzempleron de ŝia verkado, de libreto pri ŝiaj katoj, Dekdu piedetoj .

Ŝian elstarajn literaturajn kapablojn bele notis estrarano de la Akademio Literatura de Esperanto, Nicola Ruggiero, en mesaĝo por tiu ĉi ceremonio.

La Direktoro de la Sekcio de Kontrolado de Lerniloj de la Akademio de Esperanto, Lee Miller, sendis mesaĝon en kiu li diris, ke progresantoj ofte demandas: «Kion mi povas uzi por plu lerni?» Li tre ofte senhezite respondas: «Faktoj kaj Fantazioj de Marjorie Boulton.» Edmund Grimley Evans kaj Tim Owen laŭtlegis en ambaŭ lingvoj lian mesaĝon.

image.jpeg

En 1967 ŝi estis alelektita al la Akademio de Esperanto, en kies sino ŝi restis dum duonjarcento, ĝis sia morto. Sendis personan mesaĝon Probal Dasgupta, ĝia prezidanto, kiun muldis Marjorie. Edmund Grimley Evans laŭtlegis sian mesaĝon; Tim Owen elbuŝigis tradukon, per kiu provizis Brian Moon.

Finfine Humphrey Tonkin, Honora Prezidanto de UEA, parolis tre kortuŝe pri virino, kiun li unue renkontis antaŭ 70 jaroj.

image.jpeg

image.jpeg

Libro-donacado

En 2022 EAB eldonis la plenan poezian verkaron de Marjorie's, Unu animo homa, kiun kompilis kaj redaktis Edmund Grimley Evans, pro kio oni elektis lin Esperantisto de la Jaro.

image.jpeg

Li donacis ekzempleron – duvolume, ĉefe pro la fekundeco de Marjorie en tiu unua jardeko – al Sarah Butler, la bibliotekistino de Somerville. Tim Owen aldoni al tio ekzempleron de Rimleteroj, la rim-korespondado inter Marjorie kaj William Auld en ilia junaĝo, plus luksan specialan eldonon, kiun li kreis por partoprenantoj de la Brita Kongreso kaj la ceremonio.

image.jpeg

La ceremonion, precize du horojn post ĝia komenciĝo, bele finis Jackie Watson, kiu parolis pri somervilano konata kaj amata ĉirkaŭ la mondo, sed pri kiu ŝi neniam antaŭe aŭdis! Kia ŝoko, por ŝi, kaj kiel bele nun konscii pri la poezio de Marjorie! Sekvis refreŝigaĵoj kaj babilado.

image.jpeg


Tim

Charity

Memorial Ceremony for Marjorie Boulton

The Esperanto Association held a memorial ceremony for Marjorie Boulton at Somerville College, Oxford, on what would have been her 100th birthday.

image.jpeg

We opened up with some biographical background about Marjorie, a magnificent ambassador for the Esperanto Community, and one of its greatest writers. She was prolific in her output, and was nominated for the Nobel Prize for Literature for her works in Esperanto in 2008.

image.jpeg

She was born on 7 November 1924 in Teddington, now in London, to Harry and Evelyn (née: Cartlidge). Their only child, she was a precocious reader already at 3. Her father was the headmaster at the school in Barton-upon-Humber, which is where Marjorie grew up.

She was called to an interview at Somerville in 1941. Having received top marks in every subject, plus a grant, she received "a moment of ecstacy" when the envelope inviting her arrived. She gained first-class degree in 1944, an MA in 1947, and a BLitt in 1948. She put the importance of Somerville into her own words, writing for Somerville Magazine.

  • Somerville's Jackie Watson (Alumni relations) read out an abridged version of Marjorie's Life before Somerville, alternating with Humphrey Tonkin, reading a translation by Brian Moon.

 

Tim Owen, who organised the event, explained that the relationship with Somerville didn't stop there. Marjorie returned in 1971, completing a PhD with a dissertation on Charles Reade in 1976. She spent the rest of her life in Oxford, in her small house on Stockwell Street. She was a frequent visitor to the College, and was called by some "Somerville's Pet".

In between the two Somerville periods was educational work. She trained and worked in education, ending with becoming principal, in 1962, of Charlotte Mason College (now part of the University of Cumbria) in Ambleside, a college for training female teachers. She produced a six-volume set of introductory texts about English literature, starting with The Anatomy of Poetry in 1953, when she was a lecturer at the College of Domestic Science in Hexham, Northumberland. These books are still on university reading lists today.

We then left the external world behind and jumped to Marjorie the Esperantist.


The key year was 1949 in which two things of note happened. One was that she published her first poetry in English, Preliminaries. She didn't think she'd done too good of a job with it: other people had got there first with English. She also discovered Esperanto, which was a natural fit for somebody with Marjorie's humanitarian sensibilities.

At some point she borrowed a copy of Streĉita Kordo (Taut Rope) by the Hungarian Esperantist (and real champion of Esperanto literature) Kálmán Kalocsay. That was it for her: she knew that this was a language in which she could express anything. And it initiated an explosion of poetry!

Her first poem Marborda ŝtono, was published in Esperanto en Skotlando in 1952. The editor, William Auld, was so impressed that he immediately wrote back to her to ask to read her non-existent previous poems!

That was followed by Nuntempa Eposo  in 1953, although it wasn't published until 2022: its inspiration was her friend, Vlasta Uršič, who had survived a terrible experience. Vlasta begged Marjorie not to publish it, and so she didn't, noting somewhere, that it caused her some pain not to give up "my best early work".

In 1954 she wrote (though did not publish) La sekreta psiko, a sequence of erotic sonnets. A pirate edition was released in the 80s, and the identity of the author was presumed to be Marjorie, although she never admitted it. We know now that it was indeed her work: after she'd died, Edmund Grimley Evans dealt with her affairs. It's mentioned in her diary: "I'm not ashamed of it."

That takes us to 1955: Kontralte. We heard some poems from it:

  • Aliĝilo: Andrew Marshall, with Jackie Watson reading an English translation by William Auld.

image.jpeg

  • Riĉo: Maurizio Giacometto, with Martyn McClelland for the English version, translated by DB Gregor.

image.jpeg

image.jpeg

1957 brought Cent Ĝojkantoj from which we heard:

  • Aglo: Sally Phillips and Peter Bolwell, translated by DB Gregor.

image.jpeg

Two poems from 1959's Eroj were declaimed:

  • Dum Prelego: Andrew Marshall and Jackie Watson; the translation was by D B Gregor.
  • Stranga Forto: Terry and Anica Page, translated by DB Gregor.

image.jpeg

Marjorie worked constantly in this febrile first decade, by some counts a poem every third day or so. She was a very successful new arrival at the World Esperanto Association's Belartaj Konkursoj (Literary Competitions): she received a Second Place and a Merit in 1952; three prizes in 1953 and two in 1954, and a further three – including two First Places – in 1955. Overall, she bagged 18 prizes in that first decade. There's no denying her ability as a writer, then. How about as a translator?


1905 was the most important year in the history of Esperanto following its birth in 1887: it was the year in which the first World Congress of Esperantists was held, in Boulogne-sur-Mer, northern France. Plenty of important decisions were taken there, and the gravity of the event wasn't lost on Ludoviko Zamenhof: "We should all be well aware of the total importance of this day, because today, within the hospitable walls of the Boulogne-sur-Mer are found not Frenchmen with Englishmen, not Russians with Poles, but people with people."

In front of the nearly 700 people present he declaimed his Preĝo sub la verda standardo (Prayer beneath the Green Banner), a clear allusion to the flag of Esperanto, which was confirmed at that same event, based on the one used by the local group. Marjorie stated her own opinion of it: "Preĝo sub la verda standardo expresses, simply and sincerely, and truly with a type of simple urge to climax and emotion-stirring repetition, an ideal of religious tolerance and fraternalisation of the whole of mankind."

  • Preĝo sub la verda standardo: Sally Phillips and Peter Bolwell

image.jpeg

Marjorie didn't feel she'd done a very good job with that. The people present disagreed!


Presumably inspired by the centenary of his birth in 1959, the publishers Routledge and Kegan Paul signed Marjorie to a deal to write a biography of Ludoviko Zamenhof. Marjorie was justifiably proud of the result – it is still the best biography of Zamenhof in English – even moreso considering the difficulty of its birth: Marjorie was given just nine months for research, writing and editing.

Zamenhof, Creator of Esperanto was published in 1960 (and in Esperanto translation in 1962), with the following dedication: "To Evelyn Maud Boulton, true follower of Zamenhof and my wonderful mother, with my thanks for everything."

image.jpeg

We heard a fragment of it, with Tim reading the English original, and Malcolm Jones the translation.

Despite excelling at poetry, Marjorie didn't limit herself to just that one artform. Humphrey Tonkin later informed us that the explosion in the 1950s was what was already in her head needing to come out. From there, she tried different genres, not necessarily to the same high standard: she did so because Esperanto was lacking in its literature, and she wanted it to have other forms.

She was a talented playwright (Virino ĉe la landlimo (1959); Nia sango (1970); Ni aktoras (1971); a biographer; a novelist (Okuloj (1967), a collection of 13 short stories; an essayist (Ne nur leteroj de plum-amikoj (1984), and a teacher (Faktoj kaj Fantazioj (1984). Tim Owen read out his favourite example of Marjorie's writing, from a book all about her cats, Dudek piedetoj : the excerpts were full of puns, so this excerpt was English-only:

A much more in-depth run-down of Marjorie's literary prowess was provided by Nicola Ruggiero, a board member of the Esperanto Academy of Literature, who sent a message by video.

 

The Director of the Esperanto Academy's Section for Reviewing Learning Materials, Lee Miller, sent a message saying that he often hears beginners ask "What can I learn from next?", and that Marjorie's Faktoj kaj Fantazioj is an answer he unhesitatingly gives. In his absence, Edmund Grimley Evans and Tim Owen read out his message in both languages.

image.jpeg

In 1967 Marjorie was elected to the Esperanto Academy, where she remained for the following half-century until her death. We heard from its president, Probal Dasgupta, on whom Marjorie had a lasting effect. Edmund Grimley Evans read out his messsage; Tim Owen voiced a translation provided by Brian Moon.

Finally, Humphrey Tonkin, Honorary President of the World Esperanto Association, spoke very warmly about a woman he first got to know all of seventy years ago.

image.jpeg

image.jpeg

 

Book Donation

In 2022, the Esperanto Association of Britain published Marjorie's complete works of poetry, Unu animo homa, compiled and edited by Edmund Grimley Evans, for which he was elected Esperantist of the Year by a committee comprising Esperantists from around the world.

image.jpeg

He donated a copy – naturally in two volumes because of Marjorie's prodigious output – to Sarah Butler, Somerville's Librarian. Tim Owen added to that a copy of Rimleteroj, the correspondence in rhyme between Marjorie and William Auld from their youth, plus a luxury special edition created just for people participating in EAB's conference and this event.

image.jpeg

The ceremony, precisely two hours after it started, was rounded off beautifully by Jackie Watson speaking about a fellow Somervillian and how astonishing she had found Marjorie's poetry. A quick drink, canapés, and some chit-chat followed.

image.jpeg


Tim

Charity

Voting results at AGM 2024

The 45th Annual General Meeting of EAB was held at St Anne's College, Oxford on May 5, 2024.

As usual, the members voted on the trustee candidates for the following year. Three of the incumbent trustees were stepping down, and were replaced by three new candidates. Clare Hunter, the sole remaining trustee, was the only candidate for president.

A second item was on the ballot: following a decision by the members at AGM 2023, the Constitution was to be changed such that the quorum for AGMs is lowered from 20 members to 5. The trustees had added two small changes, which weren't enough to justify changing the Constitution but had been put to one side awaiting a larger change to accompany. Namely: that the trustees would appoint a secretary from among their number. The role hasn't been required in several years, and so has been fulfilled purely to ensure compliance with the Constitution. Since a point in the Constitution indicated that members seeking an EGM should write to the secretary requesting one, this wording was changed to "president".

The results were:

votes.jpgAll trustees were duly elected, with Clare Hunter appointed president, succeeding the departing Edmund Grimley Evans, president since 2021, after 27 years of trusteeship. In recognition of his record-length service, the trustees awarded him a Fellowship, the first since John Wells in 2019.

The proposed revised Constitution was passed, and will now be sent to the Charity Commission for its approval. The 2018 Constitution will remain in effect until such time as the Charity Commission approves the revised one.


Tim

Courses & Events

Last few days to sign up to the Brita Kongreso

Our annual conference is just a few days ahead. It will take place in Oxford from Friday, May 3 until the Sunday evening.

If you think you might be interested, visit the conference site. You'll find a link to the programme and to sign up at the top of the page.

If you live in the UK and are interested in participating but cost is keeping you away, let us know: we might be able to help.


Tim

Publishing

Rimleteroj

Nove re-eldonita kiel la unua parto de nia Festjaro BAULDTON: Rimleteroj, kuna projekto de la festatoj dum ilia frua esperantisteco!

rimleteroj_3d.jpg

En 1953 William Auld invitis Marjorie Boulton korespondi uzante rondelojn, poem-stilon de mezepoka Francujo. Ŝi tuj akceptis la duelinviton.

image.pngDum periodo naŭ-monata la duopo inter­ŝanĝis 84 poŝt­kartojn verkitajn laŭ tiu stilo, montrante sian junaĝan vervon kaj vivlongan spriton. La tekstoj konserviĝis, kaj nun vi, kara leganto, povas konatiĝi kun tiu sendube unika fenomeno, reeldonita omaĝe al tiuj elstaraj esperantistoj precize cent jarojn post ilia naskiĝo.

image.jpeg

Troviĝas en la libro ne nur la 84 rondeloj, sed ankaŭ biografietoj de William Auld kaj Marjorie Boulton, po unu tiuepoka foto de ambaŭ, kaj antaŭparolo kaj postparolo verkitaj de Tim Owen. La internajn flankojn de la kovrilo ornamas plenkoloraj fotoj de kelkaj el la originalaj poŝtkartoj.

image.jpeg

Trovu tiun elstare belan novan eldonon de Rimleteroj ĉe kutimaj retbutikoj kiel Amazon! Ni lanĉas kontraŭ nur £10!


Tim

Charity

Paperwork for 2024's AGM

We have uploaded the paperwork for the forthcoming AGM in our files section.

As announced in the February Update, the AGM will take place between 10:00 and 12:00 in the Mary Ogilvie Lecture Theatre of St Anne's College, Oxford, on 5 May. The downloadable paperwork includes:

  • The agenda
  • The draft minutes of the 2023 AGM
  • A voting form (with instructions on voting by post and by email for those who wish to)
  • The Trustees' Annual Report for activity in EAB's last financial year (1 November 2022 to 31 October 2023)
  • The Statement of Financial Accounts and the Balance Sheet
  • A copy of how the Constititution would look if the Trustees' proposals (explained in Update 105) are accepted. The original wording to those points being changed is shown on the fourth page.

If you attend the AGM, please bring your paperwork with you, particularly the voting form! (There's no reason not to submit your choices in advance by post or email if you already know how you will vote, of course.)


Tim

External

Retoso 2024: okazos fine de aprilo

Retoso estas la reta evento de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo, TEJO. Ĝin organizas junuloj por junuloj. La sekva okazos inter la 26-a kaj la 29-a de aprilo 2024, kaj donos la eblon amuziĝi, lerni kaj renkontiĝi kun amikoj en Esperantujo per Interreto.

Logo-Retoso-1024x306.jpeg

Se vi ŝatas amuziĝi, ludi kvizojn, partopreni prelegojn aŭ diskutrondojn, aŭ koncertumi, Retoso vin bonvenigas! La evento enhavos la plej malaĉan programon, tre diversan kaj plenan je koncertoj, atelieroj, prelegoj kaj interagaj programeroj.

Retoso estos vere tutmonda evento kaj partoprenebla por homoj ie ajn en la mondo. Ĝi havos programerojn en tempoj taŭgaj por homoj en Azio, Ameriko, Afriko, Oceanio kaj Eŭropo.

Partoprenado de Retoso estas senpaga! Aliĝu tie ĉi!

(Fonto)


Tim

Charity

Teacher Training: Completed!

Several years ago EAB arranged with Katalin Kovats (editor of edukado.net) to come to the UK to train up several budding Esperanto teachers. That plan was derailed by the pandemic, and moved to 2024.

Daventry hosted Katalin and twelve teachers/group leaders/people whom new learners may spend time with over the weekend of 10-11 February:

20240211_141852.jpg

There was much on offer, including a practical demonstration of how to memorably and effectively teach people how to use the reflexive without having to explain anything:

20240211_152808.jpg

There was too much to fit into one single weekend, though, and so a second meeting, this time online, took place on for a couple of hours on Saturday, 23 March, in which the participants gave demonstrations using some of their own teaching material.

A report by John Greenwood about the teacher-training weekend will be in the summer edition of La Brita Esperantisto!


Tim

External

La 110-a UK okazos en 2025 – en Brno, Ĉeĥio!

Por la 110-a Universala Kongreso de Esperanto (UK) la Estraro de UEA elektis Ĉeĥion kiel kongreslandon. La bela Brno estos la kongresurbo.

La UK okazos en Ĉeĥio la duan fojon: antaŭe dufoje ĝi okazis en Prago (1921 kaj 1996), sed en 1921 la urbo ankoraŭ estis ĉefurbo de la tiama Ĉeĥoslovakio (kiu fariĝis Ĉeĥio kaj Slovakio en 1993). La gastiga urbo de 2024 tamen estos Brno: kun ĉ. 400 000 loĝantoj, ĝi estas la dua plej granda urbo de Ĉeĥio, en la sudorienta parto de la lando. Brno fondiĝis en 1243 kaj do havas riĉan historion kaj interesajn vidindaĵojn. Ĝi estas la historia ĉefurbo kaj plej granda urbo de Moravio, hodiaŭ funkcianta kiel statuta urbo kaj administra centro de la Sudmoravia Regiono.

La Esperanto-klubo de Brno estas la plej malnova en Ĉeĥio kaj eĉ en la tuta teritorio de la iama Aŭstrio-Hungario. Jam en 1901 ekestis en Brno organizita grupo de esperantistoj, kiu estis la unua en la tiama Aŭstrio-Hungario kaj tial nomis sin Unua societo de aŭstriaj esperantistoj.

Ĉeĥa Esperanto-Asocio (ĈEA) invitis kongresi en Brno ankaŭ pro la vigla nuntempa Esperanto-grupo (la unua en Ĉeĥio), kie kunvivas gravaj movadanoj kiel ekz-e Miroslav Malovec, Oldřich Arnošt Fischer, Josef Vojáček kaj la nova generacio: mezaĝaj kaj junaj aktivuloj kun alta lingvo-nivelo. La inviton subtenis ankaŭ la regiona Brna Kongresa Buroo kaj la urbo Brno mem. Por konatiĝi kun la urbo ni rekomendas ankaŭ spekti la video-registritan prezenton de Brno rekte de Mirka Tomečková, la edzino de la prezidanto de ĈEA, Jiŕí Tomeček:

UEA do kongresos en Brno, orienta Ĉeĥio, en 2025. Ĉu ankaŭ vi partoprenos? La 110-a UK estas planata por okazi de la 19-a ĝis la 26-a de julio. La kongresejo estos la Universitato Mendelu, la urba universitato por estontaj agrikulturistoj, ĝardenistoj, ekologoj, sed ankaŭ ekonomikistoj kaj pedagogoj.

Kaj UEA rezervos specialan rabatitan kotizon por tiuj, kiuj aliĝos dum la 109-a UK okazonta en Aruŝo, Tanzanio. La 2-a aliĝperiodo de la 109-a UK daŭros ĝis la 31-a de marto 2024. Se vi ankoraŭ ne aliĝis, ne maltrafu la okazon facile aliĝi, daŭre kun rabato, per nia reta aliĝilo.

(Fonto)


Tim

×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue. By using this site, you agree to our Terms of Use. Please familiarise yourself with our Guidelines for posting and consult our Privacy Policy to ensure that you're happy with how we use your information.